Kocaeli Kitap Fuarı kapsamında düzenlenen söyleşide vatandaşlarla buluşan Radyasyon Onkolojisi Uzmanı Dr. Yavuz Dizdar, kanserin biyolojik mekanizması, tanı süreçleri ve tedavi yaklaşımlarına dair ezber bozan değerlendirmelerde bulundu. Günümüzde tanı olanaklarının yaygınlaşmasıyla birlikte sağlıklı bireylerin dahi gereksiz bir tarama sarmalına girdiğini vurgulayan Dizdar, aşırı şüpheciliğin gereksiz tanılara yol açtığını savundu.
"HÜCRENİN ÜZERİNDE MAHALLE BASKISI VAR, BAĞ DOKUSU TUTUYOR"
Kanser hücresinin aslında her insanın vücudunda potansiyel olarak var olduğunu belirten Dr. Yavuz Dizdar, vücudun bu hücreleri kusursuz bir dengeyle baskıladığını söyledi:
"Bölünmekte olan bütün hücrelerin kanser hücresine dönüşme potansiyeli vardır. Tıp dünyası genellikle bunların genetik yapısında hasar olmadığı için dönüşmediğini düşünür. Oysa hücreyi bir arada ve dengede tutan asıl unsur çevresindeki bağ dokusudur. Vücudun adeta hücre üzerinde kurduğu bir 'mahalle baskısı' vardır ve bu disiplin sayesinde hücre kontrolden çıkmaz. Bağışıklık sistemiyle hücre arasında da anahtar-kilit ilişkisi bulunur."
"KURCALARSANIZ ÇIKIYOR: TİROİD NODÜLLERİ ULTRASONLA PATLADI"
Görüntüleme cihazlarının her muayenehaneye girmesiyle birlikte "fazladan tanı" döneminin başladığına dikkat çeken Dizdar, aşırı tetkik merakının doğurduğu tabloyu şu sözlerle eleştirdi:
"Pimpirikliler daha çok kanser oluyor desem inanın bana; çünkü sürekli gidip kurcalıyorlar. Kurcalarsanız mutlaka bir şey bulursunuz. Hepimizin tiroidinde nodül var. 1997'de ultrason yaygınlaşınca istatistiklerde nodül sayıları bir anda uçuşa geçti. Eskiden şehirde bir tane cihaz varken şimdi her yerde var ve bu durum fazladan tanıya yol açıyor. Pimpirikli kişilerin sık sık meme kanseri teşhisi almasının altında da bu fazla kurcalatma yatıyor. Bu yüzden 'Çok kurcalatmayın' diyorum."
"NEDEN KASA DEĞİL DE KARACİĞER VE AKCİĞERE SIÇRIYOR?"
Metastazın işleyişi konusunda modern tıbbın henüz net yanıtlar üretemediğini ifade eden Dr. Dizdar, "Vücutta doku miktarı olarak en büyük pay kas dokusundadır. Mantıken hücrelerin en çok kasa yerleşmesi beklenir. Ancak ne deride ne de kasta metastaz görürüz; hücreler karaciğere ve akciğere gider. Bu durum hücrelerin taşınması mı yoksa vücudun genel bir biçim değişimine uğraması mıdır, henüz kesinleşmiş değildir" dedi.
"YAŞLILIK RİSKİ ARTIRIYOR, TEDAVİDE YANLIŞ YERE BAKIYOR OLABİLİRİZ"
Yaş ilerledikçe hücresel hasarın ve mikroskopik bulguların arttığını belirten Dizdar, tedavilerin neden bir süre sonra yetersiz kaldığına ilişkin ise şu tespiti yaptı:
"Kanserde ilk uyguladığımız primer tedavide oldukça başarılı oluyoruz. Ancak asıl sorun 3 ya da 6 ay sonra hastalığın nüksetmesi oluyor. Hücrelerin bir kısmı yok olurken etkilenmeyenler adapte olup çoğalıyor. Bir yıl boyunca aralıksız kemoterapi verilmesinin arkasında bu tablo yatıyor. Belki de bu yaklaşım mantık dışıdır ve biz tıp olarak tamamen yanlış bir noktaya bakıyoruzdur."
