Dil-i Şeyda yaşıyor’ diye başlamıştım yıllar önce. Sormuştum, “Şu anda, şu günde, şu devirde, Fuzuli gibi, Baki gibi şiir yazmaya teşebbüs edilebilir mi?”
“Ahali, iki kelimeyi bir araya getiremiyor, Fuzuli’nin bir araya getirdiği kelimeleri çoktan unutmuş, senin Fuzuli’den beş yüz sene sonra yazdığın şiire bakacak takati bulabilir mi?”
Ve devam etmiştim: Komik videoların... Adamın köprüden geçerken çamura düştüğünü veya sandalyeye otururken sırtüstü yere serildiğini gösteren küçük küçük filmlerin hayatımızda güzel şiirlerden daha fazla yeri olmaya başlamışsa, artık boş verin bizi.
Baktım, 8 yıl olmuş Prof. Dr. Şahin Uçar’ın “Şeyda Divanı” (Şule Yayınları) hakkında yazalı.
Şahin Uçar bir ilim adamı ve sanatkâr.
Ne anlaşılır birisi hakkında ‘ilim adamı’ ve ‘sanatkâr’ dediğiniz zaman?
Ne anlaşılıyorsa, o anlaşılandan ziyade…
‘Hezarfen’ diyebilirsiniz. Burada ‘hezar’ kesretten kinaye.
Evet, Şahin Uçar, beş yüz yıl önceki divan şairleri hangi mazmunla, hangi sanatla yazmışsa aynı maharetle, aynı hislerle, o hisleri bugün ihya ederek şiirler yazdı. Divan tertip etti.
Yaşadığı yüzyılın şiirini de yazdı. Malihülya (Ötüken.) (Sen Şarkını Söyle, Şule Yayınları.)
Aynı zamanda bir bestekar.
Türk musikisine dahil 20 kadar bestesi var.
Münir Nurettin Selçuk, Süheyla Altmışdört, Kemal Batanay gibi üstatlarla musiki meşk etmiş.
Bir müzehhip. Büyük sanatkâr ve büyük alim Ord. Prof. Süheyl Ünver’den yıllarca ders almış.
Hattat. Süheyl Ünver, Hamid Aytaç gibi üstatların talebesi. Bilhassa Kufi yazıda mütehassıs.
Bir filozof. Şöyle tabir etsem uygundur. Türkiye’deki benim bildiğim tek tarih felsefesi profesörü. Bilmediğim varsa beni affetsin.
Bu alanda eserleri var. Tarih Felsefesi Açısından İslam’da Mülk ve Hilafet. (İz Yayıncılık.) Tarih Felsefesi Yazıları (Vadi Yayınları.) Tarih Felsefesi Meseleleri (Nehir Yayınları.)
Şahin Hoca’nın buraya kadar adını andığım ve anmadığım kitaplarını bulabilir misiniz bilmiyorum. Bir yayınevi bu eserlerin yeni baskılarını yapsa iyi olur.
Bugün Şahin Uçar’dan bahsetmek için yeni bir vesilemiz var. Şahin Hoca yeni bir kitap neşretti.
‘Kufi Script and Philophy of History.
“Kufi Hat ve Tarih Felsefesi.”
Ben hat sanatından anladığımı söyleyemem.
Evet, merhum Hasan Çelebi üstadın elini öpmüşlüğüm var.
Bedreddin Yazır’ın Uğur Derman tarafından yayımlanan Kalem Güzeli babamın kütüphanesinde vardı. O kitabı da çocukluğumdan itibaren evire çevire okudum.
Çok karmaşık olmayan istifleri sökebilirim. Hat sanatını da severim.
Hepsi o kadar.
Ehliyetsiz bir sanatsever olarak, Şahin Hoca’nın kufi tasarımlarını emsalsiz bulduğumu söyleyebilirim.
Zevk sahiplerinin haberi olsun: Bu yeni kitapta Şahin Uçar’ın Kufi tasarımlarını bir arada tıpkı basım olarak görebilirsiniz.
Şiir, musiki, hat, tezhip, güzel sanatlar.
Hangisi daha önemlidir?
Felsefe mi sanat mı?
İlk aritmetik derslerimizde öğretmişlerdi, ‘elmalarla armutlar toplanmaz.’
Bu bir aritmetik işlemi değil. Başka bir şey.
Ben şöyle söylemeye daha yakınım:
‘Elmalarla armutlar aynı terazide tartılmaz.’
Bazı tabiatlar sanatın dilini anlamaya daha yatkındır. Bazı tabiatlar da bilimin dilini anlamaya.
Ulemanın ilimle yapamadığını, ilimle söyleyemediğini, sanatçı sanatıyla söyleyebilir.
Tarih önemli bir bilim dalı. Üstelik çok da kullanışlı.
Tarihten din bile yapılabiliyor. İtikat, mezhep, haydi haydi yapılıyor.
Tarihle coşuyoruz.
Tarihle uyuyoruz. Hatta tarihle uyanıyoruz. Hem ninni yerine geçiyor hem saat alarmı yerine.
Tarihin kullanım alanları üzerinde zaman zaman düşünüyorum, zaman zaman birkaç satır karalıyorum.
Şahin Hoca’nın tarih felsefesi benim bu alakama yakın düşüyor.
Bugünlük burada kalalım. Allah izin verirse haftaya Şahin Hoca’nın tarih felsefesinden devam edelim.
