Hatırlarsınız, bir ‘uluslararası İslamilik endeksi’ vardı. Ben de birkaç kez bu sütunda bahsetmiştim.
Şimdi eskisi kadar tartışılmıyor. Kendi İslamiliğimizi (ya da Müslümanlığımızı) objektif kriterlerle ölçtürmekten hoşlanmıyoruz.
Geçen sene Uluslararası Şeffaflık Örgütü’nün hazırladığı yolsuzluk algı endeksinde 17 basamak gerilemişiz. 182 ülke arasında 107. Sıraya düşmüşüz.
Endeksi biraz inceledim.
Örgütün basın açıklamasında küresel ölçekte yolsuzluğun gitgide arttığı söyleniyor. Köklü demokrasilerde bile yolsuzluk artıyor. 10 yıl önce 80’in üzerinde puan alan ülke sayısı 12 iken geçen sene 5’e düşmüş.
ABD’nin bile puanı düşüyor.
Niye ‘bile’ diyorum ki? Trump gelince yolsuzluğun azalacağını dünyada kimse düşünmez.
Şeffaflık Örgütü’nün açıklamasından bir paragraf aktarayım.
“Veriler, otoriter rejimler veya kusurlu demokrasilerle karşılaştırıldığında genellikle yolsuzlukla mücadelede daha güçlü bir performans sergileyen demokrasilerin, endişe verici bir gerileme yaşadığını da göstermektedir. Bu eğilim Amerika Birleşik Devletleri (64), Kanada (75) ve Yeni Zelanda (81) gibi ülkelerin yanı sıra Birleşik Krallık (70), Fransa (66) ve İsveç (80) gibi Avrupa ülkelerinde de görülmektedir. Bir diğer kaygı verici gelişme ise birçok devletin ifade, örgütlenme ve barışçıl toplanma özgürlüklerini giderek daha fazla kısıtlaması. 2012’den bu yana CPI puanlarında ciddi düşüş yaşayan 50 ülkenin 36’sında, aynı zamanda sivil alanın da daraldığı görülmektedir.” (Parantez içindeki rakamlar ülkelerin indeksteki puanları.)
Buradan, bizim siyasilerimizin enflasyon konusunda gelişmiş ülkelerdeki iki üç, bilemedin beş puanlık enflasyonu emsal göstererek herkeste var bizde de var diyerek akılları sıra teselli bulmalarına benzer bir şekilde, “herkesin puanı düşmüş, bizimki de düşmüş” diye müteselli olmaları da mümkün.
“Elle gelen düğün bayram” lafı böyle durumlar için söylenmiş.
Yine, Şeffaflık örgütünün açıklamasına göre yolsuzluk algısı medyayı da baskılıyor.
Gerçi bizim ‘bir kısım medya’mız (Bu tabiri rahmetli Erbakan kullanırdı) CHP’li belediyelere yapılan ve siyasi tarafı ağır basan yolsuzluk operasyonlarını ballandırarak, ara sıra kendilerinden bir şeyler uydurarak ‘yolsuzlukla mücadele’ duygularını bastırıyorlar.
Oğlum sizin mahallede yok mu yolsuzluk? Size lazım değil mi ‘temiz eller?’
‘Biz abdestliyiz, bizim ellerimiz temiz.”
Ayrıca yolsuzluk abdesti bozmaz.
Öyle temiz el demedim oğlum, milletin, garibin gurebanın ekmeğine uzanmamış el.
Ekmekle el kirlenmez. Hem bizimkiler yemese onlar yiyecek.
Yolsuzluğu yapan ‘biz’ olduğumuz sürece biz mutluyuz.
Yolsuzluk haberi yapmak tehlikeli bir iş.
“2012’den bu yana çatışma dışı bölgelerde yolsuzluk haberi yapan 150 gazeteci öldürülmüş.”
Daima yazdığım gibi, yolsuzluğun mevcut olduğunu söylemek yolsuzluğu yapmaktan daha sakıncalı.
İndekste puanımız 100 üzerinden 31.
Yani 4,5’tan 5 bile alamamışız, zayıfız, sınıfta kalmışız.182 ülke arasında 124.’yüz.
İdarecilerimiz indeksteki durumumuzdan dolayı utanırlar mı?
Rahmetli Sırrı Süreyya’nın meclis kürsüsünden söylediği gibi, utanma kaldırıldı, artık utanmıyorlar.
Belki şöyle bir itiraz anlamlı olabilir.
“Azerbaycan’ı, Mısır’ı, Kenya’yı, Irak’ı bizden aşağıya listelemişsiniz. Yolsuzlukta onlardan geri olduğumuzu düşünmüyoruz. Biz yolsuzlukta muasır medeniyet seviyesinin üstündeyiz.”
Yolsuzluk endeksinin zirvesinde Danimarka, Finlandiya, Singapur, Yeni Zelanda, Norveç, İsveç, İsviçre, Lüksemburg gibi ülkeler var.
Ama ben bu ülkeleri başka bir indeksten hatırlıyorum?
Hemen hepsi ‘İslamilik endeksi’nde de üst sıralarda.
Ne çıkıyor bu indekslerden?
‘Ne kadar Müslüman, o kadar yolsuz’ mu çıkıyor?
Bu utanılacak bir şey değil midir?
Türkiye, yolsuzluk endeksinde gerilediği gibi İslamilik endeksinde de gerilemiş.
2020’de 100. Sıradaymışız.
2024’te 9 basamak aşağıya inmişiz, 109’a düşmüşüz.
İslamilik indeksi, ülkelerin hukukun üstünlüğü, hesap verebilirlik, haklar ve dış politika gibi alanlarda Kur’andan türetilen yönetişim ilkelerine ne ölçüde yaklaştığını ölçüyor.
Bu ölçülere göre Kur’an’dan uzaklaşıyoruz.
