SALİHA SULTAN
Gürcistan’ın başkenti Tiflis’te Kura Nehri kıyısında yükselen ve dünyaca ünlü İtalyan mimarlık bürosu Studio Fuksas (Massimiliano ve Doriana Fuksas) tarafından tasarlanan Rike Park Konser Salonu ve Sergi Merkezi (Tbilisi Music Theatre and Exhibition Hall) için yolun sonuna gelindi. Mimarlık dünyasında uzun yıllardır atıl durumuyla tartışma konusu olan ve Tiflis Belediyesi Mimarlık Dairesi tarafından yıkım ruhsatı onaylanan heykelsi kompleks, 25 Aralık 2026 tarihine kadar tamamen sökülecek.
2012’DEN BU YANA TEK BİR ETKİNLİĞE BİLE EV SAHİPLİĞİ YAPAMADI
Dönemin Gürcistan Cumhurbaşkanı Mikheil Saakaşvili’nin kentte başlattığı iddialı modernleşme hamlesinin en radikal halkalarından biri olan yapı, 2012 yılında tamamlandı. Yaklaşık 10 bin metrekarelik alana yayılan proje; 566 kişilik akustik bir konser salonu, geniş sergi alanları, kafeterya ve Kura Nehri ile tarihi Tiflis Kalesi’ne açılan fuaye alanlarından oluşuyordu.
Ancak inşaatın tamamlandığı dönemde gerçekleşen iktidar değişimi, projenin kaderini tamamen değiştirdi. Gürcü Hayali partisinin yönetime gelmesiyle birlikte 'kamu kaynaklarını israf eden ve tarihi kent siluetini bozan bir ucube' olarak ilan edilen bina, 14 yıl boyunca kapıları kilitli halde çürümeye terk edildi.
ÖZELLEŞTİRME SÜREÇLERİ SONUÇSUZ KALDI
Devlet Malvarlığı Ajansı tarafından defalarca ihaleye çıkarılan ve başlangıçta 95 milyon Lari (yaklaşık 35 milyon dolar) değer biçilen yapı, alıcı çıkmayınca kelepir fiyatlara kadar geriledi. Geçtiğimiz dönemde Makro Construction tarafından satın alınan taşınmaz için yeni malik işletme kararı almak yerine belediyeye yıkım başvurusu yaptı. Tiflis Belediye Başkanı Kakha Kaladze, yapının işlevsiz bir atık alanına dönüştüğünü vurgulayarak yıkım iznini savundu.
MİMARLARDAN VE KÜLTÜR ÇEVRELERİNDEN TEPKİ: 'KENTSEL VE MİMARİ İSRAF'
Uluslararası mimarlık kamuoyunda geniş yer bulan karar, ciddi eleştirileri de beraberinde getirdi. Mimar Massimiliano Fuksas, yapının yeniden işlevlendirilerek kente kazandırılması yönündeki tüm teknik ve mimari önerilerinin yanıtsız bırakıldığını açıkladı. Kamu kaynağıyla inşa edilen ikonik bir yapının siyasi hesaplaşmalar uğruna yıkılması, çağdaş mimarlık mirası açısından büyük bir kayıp olarak değerlendiriliyor.
