Asrın felaketi olarak nitelendirilen Kahramanmaraş merkezli depremler, geride onarılamaz acılar bıraksa da hayata tutunma hikayeleri umut olmaya devam ediyor. Depremde annesini, babasını, iki kardeşini ve yeğenini kaybeden saat ustası Gökmen Yıldız, ailesinin hatıralarını mekanik çarkların arasında yaşatıyor. Tam 35 yıldır saatlerin kalbine dokunan Yıldız, babası ve kardeşleriyle paylaştığı bu asil mesleği, şimdi tek başına omuzlayarak Adıyaman'ın dar sokaklarında zamanı yeniden kuruyor.
AİLE MİRASINI 6 METREKAREYE SIĞDIRDI
Gökmen Yıldız için saat tamirciliği sadece bir iş değil, aynı zamanda babasıyla kurduğu o güçlü bağın yaşayan bir parçası. Yaklaşık 50 yıl boyunca bu zanaata emek veren babasının depremde vefat etmesinin ardından tezgahın başına geçen Yıldız, 6 metrekarelik mütevazı atölyesinde aile mirasına sahip çıkıyor. Ailesindeki diğer ustaların da anısını yaşatan Yıldız, her tıkırtıda kaybettiklerinin izini sürüyor.
HER SAAT BİR ANI, HER PARÇA BİR DİKKAT
Saatlerin sadece zamanı göstermediğini, içinde yaşanmışlıklar barındırdığını söyleyen usta, işine büyük bir hassasiyetle yaklaşıyor. "Gözlük, mercek ve büyüteçle çalışmak zorundayız; en küçük parçayı bile kaçırma lüksümüz yok" diyen Yıldız, saatlerin içindeki o karmaşık dünyada arıza tespiti yaparken adeta cerrah titizliğiyle hareket ediyor. Onun için tamir edilen her saat, sahibine geri verilen bir anı anlamı taşıyor.
UNUTULMAYA YÜZ TUTAN BİR ZANAATIN SON TEMSİLCİSİ
Adıyaman’da bu sanatı icra eden sadece birkaç ustanın kaldığına dikkat çeken Gökmen Yıldız, mesleğin geleceğiyle ilgili endişelerini de dile getiriyor. Yeni neslin bu zahmetli işe ilgi göstermemesi ve çırak yetişmemesi nedeniyle saat tamirciliğinin yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu belirten Yıldız, kendi imkanlarıyla bu "emaneti" ne kadar sürebilirse o kadar ileriye taşımaya kararlı.
"TEK BAŞIMA DA KALSAM DEVAM EDECEĞİM"
Depremden önce kardeşlerinin de kendi atölyelerinde bu mesleği ustalıkla icra ettiğini anlatan Yıldız, ailenin son temsilcisi olarak kalmanın burukluğunu yaşıyor. "Eskiden hep beraberdik, şimdi bu geleneği tek başıma sırtlıyorum" diyen usta, Adıyaman'ın yaralarını sararken mekanik saatlerin yelkovan ve akrebiyle hayata tutunmaya devam ediyor.
