Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) gelir, eğitim ve yaşam koşullarını kapsayan kapsamlı çalışması, ilçeler arasındaki refah farkını ortaya koydu. Araştırmaya göre ülkede en yüksek refah grubunda yer alan hane oranı yalnızca yüzde 1,1 seviyesinde kaldı.
Veriler, büyükşehir merkezleri ile kırsal bölgeler arasındaki sosyoekonomik uçurumun belirginliğini gözler önüne serdi. Özellikle metropol ilçeleri üst sıralarda yer alırken, kırsal ilçelerin listenin sonlarında yoğunlaştığı görüldü.
REFAH SIRALAMASININ ZİRVESİ
Araştırmada sosyoekonomik düzeyi en yüksek ilçe Ankara’nın Çankaya ilçesi oldu. Çankaya’yı İstanbul’un Kadıköy ve Beşiktaş ilçeleri takip etti. Bu bölgeler, hane halkı imkanları, eğitim seviyesi ve yaşam standartları açısından en yüksek puanları aldı.
LİSTENİN ALT SIRALARI
Çalışmada sosyoekonomik göstergeleri en düşük ilçe Giresun’un Çamoluk ilçesi olarak belirlendi. Çamoluk’un hane varlığı ve sosyal imkanlar açısından en düşük skora sahip bölge olduğu belirtildi.
Alt sıralarda yer alan ilçelerin çoğunun nüfusunun az, ekonomik faaliyetlerinin sınırlı ve temel hizmetlere erişimin kısıtlı olduğu kırsal bölgelerden oluştuğu ifade edildi.
SOSYOEKONOMİK SEVİYESİ EN DÜŞÜK İLÇELER
TÜİK verilerine göre listenin son basamaklarında yer alan ilçeler şöyle sıralandı:
• Giresun – Çamoluk
• Konya – Derebucak
• Sivas – Doğanşar
• Kayseri – Felahiye
• Sinop – Dikmen
• Kastamonu – Pınarbaşı
• Çankırı – Bayramören
