Bilim dünyasında yayımlanan yeni bir çalışma, romantik partner seçimlerinin sanıldığı gibi tamamen rastlantısal olmadığını ortaya koydu. University of Toronto araştırmacılarının yürüttüğü ve Proceedings of the National Academy of Sciences’ta yayımlanan araştırmaya göre, bireyler farklı ilişkilerinde benzer kişilik ve fiziksel özelliklere sahip partnerleri tercih etme eğilimi gösteriyor.
9 YIL SÜREN TAKİP: “BİG FİVE” MODELİYLE ANALİZ EDİLDİ
332 yetişkinin dokuz yıl boyunca izlendiği çalışmada katılımcıların romantik partnerleri de dahil edilerek kişilik özellikleri “Beş Büyük” (Big Five) modeli üzerinden değerlendirildi. Açıklık, sorumluluk, uyumluluk, dışadönüklük ve duygusal dengesizlik gibi boyutlar üzerinden yapılan analiz, farklı ilişkilerde bile tekrar eden benzerlikler olduğunu gösterdi.
Araştırmaya göre bireyler, farklı dönemlerde farklı kişilerle ilişki kursa da bu kişiler çoğunlukla benzer kişilik profillerine sahip oluyor. Bu durum, romantik tercihlerin anlık duygulardan ziyade daha kalıcı eğilimlerle şekillenebileceğine işaret ediyor.
Çalışmanın öne çıkan bulgularından biri, insanların bilinçli ya da bilinçsiz şekilde belirli bir “partner tipi” oluşturması oldu. Yani kişiler zaman içinde değişse de seçtikleri partnerlerde ortak bir kişilik ve davranış örüntüsü görülüyor.
Ayrıca fiziksel özellikler açısından da benzerlik tespit edildi. Daha önceki araştırmalara atıfla, partnerlerin çekicilik düzeyi ve bazı fiziksel özellikler bakımından da kümelendiği belirtildi.
HER BİREY İÇİN GEÇERLİ DEĞİL
Araştırma, bu örüntünün herkes için aynı düzeyde olmadığını da vurguluyor. Özellikle dışadönüklük ve deneyime açıklık düzeyi yüksek bireylerde daha farklı partner seçimleri görülürken, bazı bireylerde bu tercihlerin daha öngörülebilir ve tekrarlayıcı olduğu ifade ediliyor.
ROMANTİK SEÇİMLER DÜŞÜNDÜĞÜMÜZDEN DAHA “OTOMATİK”
Genel sonuçlara göre romantik seçimler çoğu zaman bilinçli bir süreç gibi görünse de, arka planda tekrar eden bir tercih mekanizması işliyor olabilir. Araştırmacılar bu durumu, farkında olunmayan bir “tercih algoritması”na benzetiyor.
Bulgular, modern flört alışkanlıkları ve dijital eşleşme uygulamaları açısından da dikkat çekici bir tartışma alanı açıyor: İnsanların mevcut eğilimleri ile algoritmalar birleştiğinde, benzer partner tiplerinin yeniden üretilebileceği ihtimali güçleniyor.
