İstanbul’da deprem beklentisine dair bilimsel yaklaşımda köklü bir değişiklik yaşanıyor. Prof. Dr. Osman Bektaş, sosyal medya hesabından yaptığı açıklamalarda, kamuoyunda uzun süredir kabul gören “tek parça ve tam kilitli kırılma” anlayışının yerini, “çok parçalı, kısmen sürünen (creep) ve zayıf fay” modeline bıraktığını belirtti. Bektaş, bu yeni yaklaşımın yalnızca büyüklük değil, fayın fiziksel özelliklerine odaklandığını vurguladı.
Bektaş, “İstanbul depreminde paradigma değişimi” başlığıyla yayımladığı değerlendirmesinde şu ifadeyi kullandı:
“Tek parçalı, tam kilitli, fay uzunluğuna bağlı İstanbul depremi anlayışı yerini fay mekaniği, malzeme bilimi ve ısı akısı üzerinden çok parçalı, kısmen sürünen (creep) zayıf fay modeline dayalı deprem paradigmasına bırakmıştır.”
Bu değişimin somut örneği olarak 23 Nisan 2025’te meydana gelen 6,2 büyüklüğündeki depreme işaret eden Bektaş, bu sarsıntının tam rijit (kırılgan) bir davranış göstermediğini, bunun yerine kısmen plastik bir şekilde kırıldığını ve bu nedenle İstanbul’un depremi beklenenden uzun ama daha düşük şiddette yaşadığını kaydetti:
“Nitekim, 2025 6,2 deprem kırığı tam rijit (kırılgan) davranış yerine kısmen plastik bir davranış (creep) gösterdiğinden İstanbul bu depremi beklenenden daha uzun, ancak daha az şiddetli yaşamıştır.”
Bektaş’ın dikkat çektiği bir diğer başlık ise çok katlı binalar oldu. Rezonans etkisinin yüksek yapılarda daha büyük hasar yaratabileceğini vurgulayan Bektaş, bu konuda şu uyarıda bulundu:
“Sonuç: İstanbul’da yüksek binaların deprem riski (rezonans) daha yüksektir.”
