Şanlıurfa’da geleneksel marangozluk zanaatına devam eden ustalar; fabrika üretimi, teknolojik gelişmeler ve çırak eksikliği gibi sorunlara rağmen el emeği üretimi sürdürüyor. Tarihi çarşıda ekmek tahtasından tahta beşiğe, oklavadan işlemeli kapılara kadar çeşitli ürünü geleneksel yöntemler kullanarak şekillendiren ustalar, el işçiliğine olan ilginin sürdüğünü fakat mesleğin geleceğinden endişeli olduklarını belirtiyor.
GELENEKSEL ÜRETİM ESKİ GÜCÜNÜ KAYBETTİ
56 yılı aşkındır tarihi çarşıda çalışan marangoz ustaıs Bedih Karataş, "1976 yılında bu çarşıya girdim, 56 yıldan fazla süredir bu tarihi çarşıda çalışıyorum. Burada eskiden beri hep el işi yapılıyor; gördüğünüz bütün ürünler kendi el işimdir. Bugüne kadar iyi geldik fakat fabrikalaşma ve teknoloji ilerledikçe el işi geri planda kaldı. Çin, teknolojiyi neredeyse insana ihtiyaç kalmayacak noktaya getirdi. Bundan dolayı ister istemez işlerimiz gün geçtikçe düşüyor. Biz gücümüz yettiğince katlanacak, üretmeye devam ederek gidebildiğimiz kadar gideceğiz” dedi.
ÇIRAK YETİŞMESE DE TALEP DEVAM EDİYOR
Teknolojik seri üretime rağmen doğal ve el yapımı ahşap ürünlere müşteri talebinin halen olduğunu vurgulayan bir diğer usta Mehmet Aleş de "Ekmek tahtası, merdane ve el yapımı çerezlik tabakları üretiyoruz. Eskisi gibi çırak yetişmiyor fakat el yapımı ürünler yine de rağbet görmeye devam ediyor. Bu durumdan memnunuz, halimize şükrediyoruz” ifadelerini kullandı.
Çalışma ortamının tüm zorluklarına karşın mesleklerini tutkuyla sürdürmeye devam eden ustalar, müşterilerin talepleri doğrultusunda özel kıyma tahtaları, ahşap kürsüler ve çocuk beşikleri imal ediyor.
