Manisa Salihli ilçesine bağlı Gökeyüp Mahallesi’nde geleneksel yöntemlerle elle dövülüp şekillendirilerek yapılan çömlekler, Anadolu’daki en eski üretim tekniklerinden birini günümüze taşıyor.
Mahalle sakini kadınlar, bölgeye özgü toprağı suyla yoğurarak çamur yapıyor ve sonrasında büyük bir sabırla işleyerek güveç ve çömleklere dönüştürüyor. Açık alanda çalı çırpı ve odun ateşiyle pişirilen toprak kaplar, yemeklere kattığı lezzetle bilinse de arka planda ağır bir kadın emeği yatıyor.
ÜRETİCİ SAYISI YIL GEÇTİKÇE AZALIYOR
Çömlekçiliğin önündeki en büyük sorun ise çırak yetişmemesi oluyor. İş bulma ve daha iyi yaşam şartları umuduyla büyükşehirlere göç eden gençlerin ardından, mahallenin yaş ortalaması hızla artarken, evlerin avlularında tüten çömlek ocaklarının sayısı da düşüyor.
Önceden neredeyse her evin bahçesinde çömlek üretilirken, bugün sadece mesleğe ömrünü adayan birkaç kadın usta bu işi yapıyor.
“ÇOK FAZLA EMEĞİM VAR”
30 yıldan fazladır bu işi yapan Aynur Aydoğan, 120 TL’ye sattıkları çömlekler için 200 TL’lik emek harcadığına dikkat çekerek, "Keyfim olursa çok fazla üretiyorum. Ancak çok fazla emeği var. Önce çamur hamurunu yoğuruyoruz, toprağını kırıyoruz. Sonra çömlekleri hazırlayıp pişiriyoruz. Her işi para bunun. Çömlekleri 120 TL'ye satıyoruz ama kurtarmıyor." dedi.
18 yaşından bu yana çömlek yaptığını belirten fakat artık yaşlandığı için eskisi gibi kendini işe veremediğini söyleyen Arife Aydoğan da "Eskisi kadar üretemiyorum. Gençler de hep şehre göç etti. Biz de bıraktıktan sonra bu işi yapan kalmayacak” ifadelerini kullandı.
