Tahmini değeri 180 milyon dolar olan tablo, gelecek hafta New York’ta düzenlenecek müzayedede satışa sunulacak. Ailenin avukatı Gunnar Schnabel, satışın Nazi yönetiminin yarattığı ekonomik baskılar nedeniyle gerçekleştiğini belirterek, Sotheby’s’ten tablonun o dönem piyasa değerinden ve baskı olmadan satıldığını kanıtlamasını talep etti.
TABLONUN GEÇMİŞİ
Tablo, 1909 yılında Almanya’nın köklü yayınevlerinden S. Fischer Verlag’ın kurucusu Samuel Fischer tarafından satın alındı. Fischer’in 1934’teki ölümünün ardından yayınevinin yönetimini devralan damadı Gottfried Bermann Fischer, Nazi baskıları nedeniyle Berlin’den Viyana’ya taşınmak zorunda kaldı.
Aile, tabloyu 1932 veya 1933 yılında Amsterdam’da sanat simsarı Walter Feilchenfeldt’e emanet etti. Eser, 1936’da Parisli bir koleksiyoncuya satıldı ve birkaç kez el değiştirdikten sonra 1975 yılında mevcut Arjantinli sahipleri tarafından satın alındı.
MİRASÇILARIN İTİRAZI 1936'DAKİ SATIŞA DAYANIYOR
The New York Times'ta yer alan habere göre mirasçıların itirazı, özellikle 1936’daki satışın koşullarına dayanıyor. Avukat Schnabel, satışın ailenin Almanya’dan ayrılmasından kısa süre sonra gerçekleştiğini ve Nazi yönetiminin Yahudilerin mal varlıkları üzerinde ciddi kısıtlamalar uyguladığını savunuyor. Ailenin göç sırasında “Reich kaçış vergisi” ödemek zorunda kaldığı da belirtiliyor.
AİLE DAHA ÖNCE DE HAKLARINI SAKLI TUTMUŞTU
Ailenin önceki kuşaktan temsilcisi Gisela Bermann Fischer, 2007 yılında benzer koşullarda satılan bir Cézanne tablosuna itiraz etmemiş, ancak diğer eserlerle ilgili haklarını saklı tuttuğunu belirtmişti. Yeni kuşak mirasçılar da Van Gogh tablosu için hak talebini sürdürüyor.
Sotheby’s ise yaptığı açıklamada tablonun mülkiyet geçmişine ilişkin kapsamlı bir araştırma yürüttüğünü bildirdi. Müzayedenin planlandığı şekilde yapılıp yapılmayacağına ilişkin ise açıklama yapmadı.
