Şapkadan tavşan çıkarmak yeter mi?
Ekonominin kötü yönetildiğini söyleyebilir miyiz?
Enflasyon hemen hemen yoktu. Enflasyonu AK Parti iktidarları düşürdü. Bu bir başarıydı.
Sonra, kendi kötü idaresiyle, yanlış yönetim tercihleriyle ekonomiyi bozdu. Enflasyonu milletin başına sardı.
Enflasyonun bir çeşit hırsızlık olduğu üzerinde ittifak edilen bir gerçekliktir. Enflasyon devletin milletten çalması, milleti çarpmasıdır.
Yolsuzluklar?
Yakın zamanlara kadar şu veya bu şekilde tevil veya tefsir edilebiliyordu.
Biz yapmasak başkası yapacak, sanki onlar daha mı iyi falan filan.
Çeşitli renk ve şekillerdeki ‘vatan’ kavramı ‘sütre’ olarak kullanılıyordu. Mavi vatan, yeşil vatan, yer vatan, gök vatan.
‘Dava’ diye bir tabir de vardı eskiden.
‘Dava’ kayboldu.
Şair İsmet Özel’in davanın kaybedildiğine dair sözleri ezberimde değil ama hatırımda.
“Yenildik” anlamına söylemiyordu İsmet Özel davanın kaybedildiğini.
‘Yitirdik’ anlamına söylüyordu.
Dava diye bir şey vardı. Yitti, bulamıyoruz, kaybettik ne olduğunu, nerede olduğunu bilmiyoruz anlamına.
Tırnak içinde vermiyorum. Bunlar mot a mot İsmet Özel’in ifadeleri değil. Eksik veya fazla, benim hatırımda kalanlar.
Belki de çalındı dava. Evet, çalınmış olabilir.
Çalanlar evin içinden mi dışından mı?
Dışarıdakiler ‘dava’yı çalıp ne yapsın? İşlerine yaramaz.
İçeridekiler çaldı ve kullandılar.
İçeriden, tanıdık kimseler.
El çabukluğuyla ‘dava’yı paraya, araziye, ranta, menkul ve gayrı menkul değerlere dönüştürdüler.
İkisi aynı şey, sonuçta dava için.
Önceki gün kalabalık bir ortamda bir arkadaş bu ‘götürme’lerin İslamcılar arasında bir ara çokça kullanılan ‘darü’l harp’ kavramıyla ilgisi olabileceğini söyledi.
Birkaç kişi karşı çıktı. “Ne alakası var? Darü’l harp başka bir şey, sen de İslamcıları suçlamak için bahane arıyorsun.”
Bu arkadaş tamamen haksız değildi, bir zamanlar tedavüldeydi ve çok kullanılıyordu darü’l harp kavramı.
Yolsuzluğun yolsuzluk olarak görülmemesinde bu kavramın rolü olmuştur.
Sonra şartlar değişti. İktidar olduktan sonra darü’l harp kavramı tedavülden kalktı.
Doğrudan doğruya devleti kullanmak mümkün hale geldi.
Devletin yerine toplumu mu koydular?
Bütün faturalar, vurgunlar, yolsuzluklar halka tazmin ettirildiğine göre olabilir.
Fon vurgunu ortalığa saçıldıktan sonra tevillerin, tefsirlerin kalitesi düştü.
Vurgun organizasyonunu dış güçlerin bilhassa İsrail’in üstüne yıkmaya çalışan alimler, yazarlar, siyasetçiler çıktı ama AK Parti tabanında bu teviller karşılık bulmadı.
Herkes görüyordu, vurgunu yapan elemanlar parti sosyetesinden.
Kiminin oğlu, kiminin kızı, kiminin damadı.
Normalde ‘ikinci kuşak’ın birinci kuşağı eleştirmesi beklenirdi.
Eleştirmediler.
Arka tekerlek ön tekerleği takip etti.
‘Dava’yı anladılar ve annelerinin, babalarının yolunu takip ettiler.
AK Parti tabanında insanlar fon vurgununu konuşurken artık eskisi kadar dostane konuşmuyorlar.
İnsanların yoksulluğuyla, kirasını ödeyemeyen kiracının, evini geçindiremeyen emeklinin vurguncuların villalarıyla, ultra lüks otomobilleriyle, çakarlarıyla, tekneleriyle hatta üttükleri paraları ecnebi bankalara yatırmalarıyla oluşturdukları tezadı sayıp döküyorlar.
Gazetelerin yazmaktan, televizyonların göstermekten çekindikleri mevzulara kadar iniyorlar.
Söylenmesi sakıncalı olan isimleri söylerken seslerini alçaltmaları durumun nezaketinin farkında olduklarını gösteriyor.
Gözleri dışarıda mı?
Oy tercihlerini değiştirmiş olabilirler mi?
Duydukları öfke bir kısmını tam zıt istikamete sevk edebilir.
Gördüğüm kadarıyla sevk etmiş.
Bir kısmını da civardaki muhafazakâr/muhalif siyasetlere.
Şapkadan tavşan çıkarmak sarsıntıyı yatıştırır mı? Mesela doğuda petrol, Karadeniz’de gaz bulmak? Ya da maaşlara zam?
Bu defa durum daha nazik.
Şapkadan tavşan çıkarmak yetmeyebilir.
