İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi, 2025-2026 yılına ait çocuk işçi ölümlerine ilişkin rapor yayımladı. Buna göre; 1 Eylül 2025’ten 31 Ağustos 2026’ya kadar 95 çocuk, çalışırken hayata veda etti. Bu sayı, 2024-2025’in aynı döneminde 72 olarak kaydedilmişti. 95 çocuğun 37’si tarım, 27’si sanayi, 18’i inşaat, 13’ü hizmet sektöründe ekmek parasının peşindeydi. Çocukların yüzde 18’i ezilme ve göçük altında kaldı. Yüzde 17’si trafik ve servis kazalarında yaşamını yitirdi. Yüzde 16’sı boğuldu ya da zehirlendi. 28’i 5-14, 67’si 15-17 yaş grubundaydı. 14’ü kız, 81’i erkekti. Ölen çocukların 14’ü mülteci ve göçmen. 11’i Suriyeli, 2’si Afganistanlı, biri Iraklı. Antalya (9), Şanlıurfa (6) ve Mersin (5), en çok vakanın yaşandığı şehirler. Daha acısı 5-14 yaş grubundaki hayatını kaybeden çocukların kayıt dışı çalıştırılması. Raporda çocuk işçiliğinin şehirlerde yaygınlaşmasında Mesleki Eğitim Merkezleri’nin (MESEM) önemli bir faktör olduğu öne sürüldü. Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, konuya ilişkin bir soru önergesine verdiği cevapta, 10 yıllık MESEM sürecinde 37 öğrencinin can verdiğini açıklamıştı.
ÜCRETSİZ İŞ GÜCÜ
İSİG Meclisi’nin raporunda MESEM’e dair şu eleştiride bulunuldu: “Öğrenciler emek sömürüleri ve hak ihlallerine maruz kalıyor. Haftanın 5-6 günü 12 saate kadar çalıştırılıyorlar. Çocuklara verilen ücret (9-14 bin TL) işsizlik fonundan karşılanmakta. Patronun cebinden en fazla (o da isterse) verdiği yemek ya da harçlık çıkmakta. Yani MESEM, patronlar için ücretsiz bir işgücü kaynağına dönüşmüş durumda.”
Raporda ayrıca çocuk işçiliğinin sadece şehirlerle kısıtlı kalmadığı, kırsal bölgelerde de devam ettiğinin altı çizildi. Tarım sektöründe mevsimlik işçilik yapan çocukların aileleriyle şehir değiştirdiği, tarla ve bahçelerde çalışırken barınma, temizlik, ulaşım, eğitim gibi temel ihtiyaç ve haklara erişimde sorun yaşadığı vurgulandı. Çoğu zaman traktör kasalarında veya güvensiz şekilde taşındıklarına işaret edildi. Raporun sonunda şunlar önerildi: “Çocuk işçiliği yasaklanmalı. Okul merkezli meslek eğitimler, yeniden düzenlenmeli. Eğitim, parasız ve erişilebilir olmalı. Özellikle de en çok ölümün gerçekleştiği tarım sektöründeki çocuk işçilerin eğitimine ilişkin yeni tedbirler alınmalı.”
