Hataylı usta öğretici Nazife Yaman, 6 Şubat depremlerinde hem evini hem de ekmek teknesi olan atölyesini kaybetti. Sevdiklerini ve çalışma arkadaşlarını enkazda bırakan Yaman, pes etmek yerine yeteneğini iyiliğe dönüştürmeyi seçti. Ankara’da TDV bünyesinde çalışmalarına devam eden Yaman, şimdi hem üretiyor hem de yaralarını dikiş makinesinin başında sarıyor.
YAŞADIĞI ACILAR PES ETMESİNE NEDEN OLMADI
6 Şubat 2023 tarihinde Kahramanmaraş merkezli meydana gelen ve 11 ili etkileyen yıkıcı depremler, binlerce insanın hayatını ve hayallerini değiştirdi. Bu isimlerden biri de Hatay’ın Antakya ilçesinde 30 yıldır dekoratif ev tekstili üzerine usta öğreticilik yapan 55 yaşındaki Nazife Yaman oldu. Depremde sadece evi ve iş yeri yıkılmakla kalmadı; eşinin ailesinden yakınlarını ve yıllardır omuz omuza çalıştığı mesai arkadaşlarını toprağa verdi.
Enkaz altından kurtarılan eşinin tedavi süreci için önce Sakarya’ya, ardından Ankara’ya yerleşen Yaman, yaşadığı ağır travmayı atlatmak ve yeniden hayata bağlanmak için en iyi bildiği işe, yani üretmeye sarıldı. Bir yakınının tavsiyesiyle Türkiye Diyanet Vakfı (TDV) Kadın Aile ve Gönüllülük Hizmetleri Müdürlüğü bünyesindeki "İyilik Atölyeleri" ile tanışan Yaman, burada mesleğini yeniden icra etmeye başladı.
"HOCALARIM BENİMLE BERABER AĞLADI"
Ankara’daki atölyede oda takımlarından masa örtülerine kadar pek çok çeyiz ürünü hazırlayan Nazife Yaman, bu sürecin kendisi için sadece bir iş değil, aynı zamanda bir rehabilitasyon olduğunu vurguluyor. Yaşadığı adaptasyon sorununu atölyedeki dayanışma ruhuyla aştığını belirten Yaman, duygularını şu sözlerle ifade ediyor:
"Burada bildiğim işi yapmanın ve ortamın bana çok büyük katkısı oldu. Hocalarım bıkmadan, usanmadan beni her gün dinlediler. Yeri geldi benimle beraber ağladılar, çok sabırlı davrandılar. Deprem sadece bizim değil, herkesin imtihanıydı. Eğer hocalarımın imtihanı bensem, bence bu sınavı başarıyla geçtiler. Ben burada çok mutluyum."
“BURANIN BANA ÇOK KATKISI OLDU”
İyilik Atölyesinde oda takımları, masa örtüleri gibi çeyiz ürünleri ürettiklerini anlatan Yaman, "Burada bildiğim işi yapmanın ve ortamın bana çok katkısı oldu. Hocalarım bıkmadan, usanmadan beni her gün dinlediler. Yeri geldi benimle beraber ağladılar. O süreçte çok sabırlı davrandılar. Deprem sadece bizim değil, herkesin imtihanıydı. Eğer hocalarımın imtihanı bensem, geçtiler bence." ifadelerini kullandı.
GÖNÜLLÜ OLMASINA RAĞMEN MESAİLİ GİBİ ÇALIŞIYOR
Yaman, gönüllü olmasına rağmen mesaili bir çalışan gibi atölyede bulunduğunu belirterek, "Ben o kadar dört elle yapıştım ki hocalarımla beraber girip aynı şekilde çıkmaya çalışıyordum. Biliyordum ki yaptığım ürünlerin birilerine bir yerde faydası olacak. Bu şekilde kendimi rahatlatmaya çabaladım. Bilgimin, birikimimin nereye gittiği çok önemli değil ama biliyorum ki sosyal projelerde kullanılıyor. Bir gün Afrika'ya kuyu da olabilir." diye konuştu.
