Teknolojinin gelişmesi, seri üretimin artması ve hazır ürünlerin tercih edilmesi, el emeğine dayalı geleneksel mesleklerin yok olma tehlikesi yaşamasına neden oluyor. Bir dönem her evde kullanılan yün ve pamuk yorganların yerini fabrikasyon ürünler alırken, Adana’daki yorgancılık zanaatı da son günlerini yaşıyor.
13 yaşındayken çırak olarak mesleğe başlayan İrfan Tuncay, talebin azalması ve çırak yetişmemesinden dolayı mesleğin kaybolma tehlikesi yaşadığını belirtiyor.
“MESLEĞİ ÇOCUĞUMA BİLE ÖĞRETEMEDİM”
Geleneksel yorgancılığın unutulmak üzere olduğunu ve çırak olmadığını belirten Tuncay, "Eskiden bakırcı, kalaycı vardı; hepsi masal oldu gidiyor. Yorgancılık da aynı şekilde biter bir meslek haline geldi. Artık her şeyin hazırı var. Şimdi halıcı da tuhafiyeci de yorgancılık yapıyor. Eskiden bu işi sadece yorgancılar yapardı. Ben 70 yaşıma geldiğimde bırakmak zorunda kalacağım ama ne yazık ki bu mesleği kendi çocuğuma bile öğretemedim” dedi.
“ÇUKUROVA’DA PAMUK BİTTİ, SAĞLIKLI GÜNLER GERİDE KALDI”
Pamuk yorganların doğallığını ve sağlık için önemini vurgulayan Tuncay, bölgedeki hammadde değişimi ve geçmişe dair özlemi de şöyle anlattı:
"Eskiden yataklar da yorganlar da hep pamuktan yapılırdı. O zamanlar sağlık vardı. Zamanla nesil değişti, insan değişti, hayat değişti. Çukurova’da pamuk bitti. Eskiden Çukurova demek pamuk demekti; elle toplanan pamuk altın değerindeydi. Artık ekilmiyor, üretimi çok nadir yapılıyor. Eskiden köylere giderken yol boyu her yerin bembeyaz pamuk olduğunu görürdük. İnsanlar geçmişini unutmamalı. Geçmişini unutan her şeyi unutur; dışarıya bağımlı olursan bu iş biter."
