İktisadi kriz değil, devlet krizi

Denetim kurulları, özerk kurullar, fon kuruluşları… Hemen hepsinde AK Partili veya AK Parti’ye yakın isimler var. Bir görevden diğerine cirit atıyorlar. Denetim ve icra işlevi olan kurullarda yan yana, arka arkaya görev alıyorlar. Bir kurumdan başka kuruma atanıyorlar. Birbirlerini kolluyorlar. Parti ve grup faydasına göre hareket ediyorlar. Bir havuz hâline gelmiş durumdalar.

Bu isimleri tek tek kendisine yakınlık, lidere ve mahalleye sadakat ilkelerine göre seçen, tüm yetkileri kendisinde toplayan cumhurbaşkanı.

Elif Çakır ve Taha Akyol’un Karar TV’deki programında, Yeni Parti adına skandalın izini süren iktisatçılardan Prof. Dr. Ümit Özlale, durumun çarpıcı ve korkutucu örneklerini veriyor ve teşhisi açık biçimde koyuyordu:

“Bu bir iktisadi kriz değil, devlet krizidir.”

Kurumların yozlaşması, iflası, onlar üzerinden, onları kullanarak yapılan 24 milyar dolarlık bir soygun… Çalınan para, çalanlar, yönettikleri kurumların işaret ettiği devlet dokusu, bu büyük skandalın, krizin farklı yüzlerini gösteriyor… Para inanılmaz boyutta, çalanlar başkanın adamları, yönettikleri kurumlar ekonomi bürokrasisinin tepesinde…

Bu veriler krizi tarif ediyor.

Sorular pek çok:

Bu organize soygun yoluyla sistem kendisine açıktan kaynak üretiyor olabilir mi?

Kim bilir…

Soygunu yapan kişilerse bunların sayısı ve nitelikleri büyük bir siyasi zaafa, iflasa işaret etmez mi?

Her iki halde de sorumlu kimdir?

En azından yöneten, yetki veren, yöneticiyi seçen, denetlemeyen güç değil midir?

Erdoğan’ın “Hiç ummadığınız insanlar bu işlerin içerisine girmişler” ve “Türkiye ekonomisine ve sermaye piyasalarımıza bu organize kötülüğü yapanlardan işledikleri cürümlerin hesabı tek tek sorulmaktadır” sözlerini ciddiye almak mümkün müdür?

Devlet işleyişi bakımından işin özü ortada…

Hemen her alanda etki de yetki de denetim de cumhurbaşkanının elinde…

Cumhurbaşkanlığı sistemi tüm denetim kurumlarını anlamsız ve işlevsiz kılmış durumda.

Cumhurbaşkanının sadakat merkezli atamaları liyakati ezip geçmiş, partizanlık ilkeleri darmadağın etmiş durumda.

Sadakat havuzundaki “Bize bir şey olmaz” duygusu ayyuka çıkmış durumda.

O zaman bu, sistemin krizi değil midir?

Bir numaralı sorumlusu bu sistemin sahibi ve tepesindeki kişi olmaz mı?

“İçeride çürükler varmış, şimdi temizliyoruz” demek yeter mi?

Yaşanan, sadakat sisteminin iflası, krizi ve soygunudur.

PanoramaTR’nin ekim ayı araştırması, siyasi iktidarın sadece 1,5 puan kaybettiğini gösteriyordu. Kasım ayında bu oran ne kadar artar, bilmiyoruz.

Bildiğimiz şey, demokratik düzenlerde bu tür rezaletlerin, skandalların hesabını seçmenin soracağıdır.

Daha önce benzer durumlarda, örneğin 2021 yılındaki döviz krizine faizleri düşüren, piyasa ekonomisiyle kavgaya giren iktidarın yol açmasına tepki vermeyen bir seçmen kategorisi var bu ülkede.

Şu anda AK Parti çevrelerinde, muhafazakâr, dindar kesimde bir tartışma, bir hesap sorma dalgası bulunuyor. Karşılığını hep birlikte göreceğiz.

Eğer karşılığı olmazsa umutlarımızı biraz daha kaybedeceğiz…

YORUMLAR
YORUM YAZ
İÇERİK VE ONAY KURALLARI: KARAR Gazetesi yorum sütunları ifade hürriyetinin kullanımı için vardır. Sayfalarımız, temel insan haklarına, hukuka, inanca ve farklı fikirlere saygı temelinde ve demokratik değerler çerçevesinde yazılan yorumlara açıktır. Yorumların içerik ve imla kalitesi gazete kadar okurların da sorumluluğundadır. Hakaret, küfür, rencide edici cümleler veya imalar, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar içeriğine bakılmaksızın onaylanmamaktadır. Özensizce belirlenmiş kullanıcı adlarıyla gönderilen veya haber ve yazının bağlamının dışında yazılan yorumlar da içeriğine bakılmaksızın onaylanmamaktadır.