Fon vurgununa tepki partisi
Memleket fon vurgunuyla sarsılıyorken, çalınan paranın miktarı belirsizken, foncuların ekonomiye indirdikleri darbenin oluşturduğu hasar hesaplanamazken önce ne yapmak icap eder? Akla iki şey geliyor… Muhalefet belediye başkanlarını iktidar partisine transfer etmeye devam etmek ve bilhassa da Ekrem İmamoğlu’nun apar topar iptal edilen diplomasına dair kararı onaylamak. Arada ayrıca televizyon kanalına el koymak da gerekirdi, bu da oldu.
Bu ortamda başka ne yapılabilir ki!
İktidarın toplum tarafından onaylanmayan, kendi seçmeni için de sempatik görünmeyen işlerde ısrara devam etmesi ve bunları da ortalıkta fon vurgunu gibi bir felaket yokmuş gibi yapması başka bir siyaset tarzının kalmadığının işaretidir. Böyle başladı, böyle devam edecek. Aşikar ki siyasal kudretin zaafa uğraması yahut ellerinin eskisi kadar ağır olmadığı gibi bir kanaatin oluşmasını zinhar istemiyorlar. Memlekette işler ne kadar kötü giderse gitsin ve ucu nereye varırsa varsın iktidarın kudretinde zerre miktar eksiklik hissedilmesin. Zaten, en azından 19 Mart 2025 İmamoğlu operasyonundan itibaren istikamet böyleydi. Giderek sertleşti ve CHP’nin bertaraf edilmesine kadar vardı.
Fona rağmen siyaset yapma biçiminde hiçbir şeyin değişmemesi gösteriyor ki o yoldan dönüş yok. Yani fon vurgunu, enflasyon, faiz, kur veya işsizlikten daha mühim olan şey iktidar gücünün devamıdır. Bunu temin etmenin yolu da iktidara talip olan muhalefetin silkelenmesi, tepelenmesi, adayının mümkünse kıpırdayamaz hale getirilmesidir. Hepsi de eksiksiz oluyor, yetmeyince biraz dahası oluyor.
Ne var ki, böyle sürüp giderken bir muhalefet partisi de fon vurgunu memnuniyetsizleri olup çıktı. İktidardan parça koparmak potansiyeline sahip siyasal ve ekonomik güçler arasına; bu büyük meseleyi konuşan, araştıran ve perde arkasını merak ederek sürekli gündemde tutan kitle de eklendi. AK Partiliden Yeni Partiliye, DEM’liden İyi Partiliye, MHP’liden DEVA’lıya Saadetliye kadar bütün siyasi görüşlerin içinde olduğu devasa bir oluşum. Vurgundaki ilişkiler bihakkın çözülmedikçe de büyümeye devam edecek.
Hem de hangi zeminde?
Adalet Bakanı Akın Gürlek, “498 kişi bu dosyalarda şüpheli. 129’u tutuklu. 289 kişi adli kontrol altında ve 54 de firari var. 417 kişi ile 149 şirketin mal varlığına tedbir konuldu. 40 milyar TL tahsil edildi” demesine rağmen. Bakan aynı zamanda bunun bir örgütlü suç olduğunu ilan etmesine rağmen. Bu açıklamalara bakınca yapılanlar az değil; Bakan’ın verdiği bilgiler önemli ama kamuoyu bir türlü tatmin olmuyor. O kamuoyunun içinde AK Parti yönetimi ve tabanı da var.
Tatminsizlik neden?
En başta foncuların listesinin açıklanmaması; vurgunla, vurguncuyla, vurgunu himaye edenle ve görevini ihmal edenle mücadeleyi inandırıcı kılmıyor.
Ortada hala çok sayıda suçlu ama dokunulmayan isim olduğu, adı ortaya çıkanlardan çok daha fazla kamu kuruluşunun fonlara para kaptırdığı ve tabii vurguna göz yuman, göz yumarak himaye eden çok sayıda ismin korunduğu gibi iddialar şüpheleri artırıyor. Ve bırakın yanlış giden diğer işleri, sadece fon üzerinden oluşan memnuniyetsizlik tek başına bir siyasi muhalefet gücüne dönüşüyor.
İktidar, iktidarını korumak ve rakiplerini bertaraf ederek gücünü ayakta tutmak yolunda kararlılıkla ilerlerken artık böyle bir problemle de uğraşmak zorundadır. Kolay bir mücadele olmaz çünkü bu memnuniyetsiz kitle klasik muhalefet gibi değildir. Siyasi prese karşı bağışıklığı son derece yüksektir ve ikna olmadan pes etmeyen bir karaktere sahiptir.
