Muhalefet, basın, sokak boğulurken...
Sözcü TV’ye kayyım atanması, siyasi iktidarın son marifeti. Yargının yürütmenin adliye kolu hâline gelmesinin yeni göstergesi.
Basit bir kronoloji, ülkenin nereye geldiğini, otoriterleşmenin ne denli fütursuz ilerlediğini gösteriyor.
2014’te ilk Twitter ve YouTube erişim engelleri uygulandı.
2015, şirketlere ve medyaya kayyım uygulamalarının başladığı yıl oldu. Kanaltürk ve Bugün’e kayyım atandı.
2016’da, OHAL yılında, Fetullahçılarla ilgisi olmayan çok sayıda kamu görevlisi ihraç edildi; geniş çaplı gözaltılar ve tutuklamalar yapıldı. Gazeteciler hapse atıldı. Şirketler, okullar, dernekler ve medya kuruluşları kapatıldı veya yönetimlerine el konuldu. Selahattin Demirtaş ve Figen Yüksekdağ tutuklandı.
2017’de Osman Kavala tutuklandı. Wikipedia’ya erişim engellendi.
2019’da yerel seçimlerin ardından HDP’li belediye başkanlarının görevden alınması ve yerlerine kayyım atanması başladı.
2022’de Kavala’ya Gezi davasında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verildi. Aynı yıl, kamuoyunda dezenformasyon yasası diye bilinen kanun kabul edildi. Pek çok muhalif gazeteci bu kanun üzerinden takibata uğradı, gözaltına alındı, tutuklandı. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu hakkında verilen hapis ve siyasi yasak kararı, uzun süreli bir yargısal sürecin konusu oldu.
2024’te CHP belediyelerine yönelik soruşturmalar başladı.
Yerel yönetimler üzerindeki yargısal müdahaleler, Kürt siyasi hareketinin yönettiği belediyelerin ötesine taşındı.
2025’te İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu gözaltına alındı; 23 Mart’ta tutuklandı. Yolsuzluk suçlamalarıyla yürütülen soruşturmalar İstanbul ve diğer CHP belediyelerine yayıldı.
2026’da, mayıs ayında, CHP kurultayına ilişkin yargı kararıyla ana muhalefet bölündü. Human Rights Watch’un Kasım 2026’da aktardığı verilere göre, Mart 2025-Ağustos 2026 arasında 43 CHP belediyesi yargısal süreçlere konu oldu, 31 CHP belediye başkanı gözaltına alındı veya tutuklandı.
T24 kapatıldı. Halk TV’ye, ardından Sözcü’ye kayyım atandı. Reuters, bunun 2022’den beri kayyım atanan altıncı büyük haber kuruluşu olduğunu bildirdi.
Bu süre boyunca siyasi iktidar, yüksek mahkeme kararlarını açıkça reddetti. Can Atalay ve Tayfun Kahraman örneklerinde yerel mahkeme veya Yargıtay, AYM’nin yetkisini tartışmaya açarak kararın gereğini yerine getirmedi.
Uluslararası mahkeme kararları uygulanmadı. Kavala ve Demirtaş dosyalarında hükûmet ve yargı makamları, farklı davalar ve yeni hukuki durumlar bulunduğunu savundu. AİHM ise özellikle Kavala dosyasında kararının yerine getirilmediğini ayrıca tespit etti.
İdari makamlar da temel haklara ilişkin kararları uygulamadı: Cumartesi Anneleri örneğinde, AYM’nin toplantı hakkına ilişkin kararından sonra da valilik ve emniyet uygulamaları nedeniyle engellemeler devam etti.
Medyanın denetim altına alınması, yargı üzerinden siyasi ve ekonomik aktörlere müdahale, muhalefetin hareket alanının daraltılması ve yürütme gücünün merkezîleştirilmesi…
Böyle bir ülkenin rejimini nasıl tanımlarsınız? Tabiri bulmak size ait…
Bir dönemler yaşananlara “Putinleşme eğilimi” denirdi.
Artık eğilim yok, aynılaşma var…
Erdoğan iktidarı, yeni Türkiye’yi kurmaktan, küresel güç olmaktan söz ediyor…
Beşir Ayvazoğlu’nun Bozgunda Fetih Rüyası romanının başlığı geliyor insanın aklına…
