Yeni Parti’nin çekilmemesi gereken tek komisyon

Bir siyasetçi düşünün. Eski SHP’li Adalet Bakanı Seyfi Oktay ile akraba. Tabib Odası üyesibir doktor. Çerkezköy’de Cumhuriyet Okurları’nın kurucu başkanı. Atatürkçü Düşünce Derneği’nde yöneticilik yapmış. CHP’den dört dönem milletvekili seçilmiş. Yıllarca Çorlu tren faciası için mücadele etmiş. CHP’de bile partinin sol kanadını temsil eden Sol Cesaret grubu içinde bulunmuş. Ve Tekirdağ gibi süper Kemalist bir şehirde Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na seçilen ilk kadın olmuş. Tabii ki CHP’yi butlancılıkla suçlayıp Yeni Parti’ye geçmiş.

İşte bu siyasetçi önceki gün “İnşallah Cumhurbaşkanımız önderliğinde güzel işler yapacağımıza yürekten inanıyorum. Allah mahcup etmesin” diyerek AK Parti’ye katıldı.

İnsanın ister istemez utançla elini yüzünü götüren bu final Türkiye’nin güncel durumunu öğrenmek isteyen ama fazla da vakti olmayanlara bir yönetici özeti gibi.

O katılım törenine katılanların bile hınzır gülüşlerini saklayamadığı, belki Tekirdağ İl Başkanı dışında tek bir AK Partili’de bile heyecan yaratmayan hakemle maç kazanmak bu.

Özgür Özel içinse artık alıştığı sıradan vakalardan biri olmalı.

Partisinden gazla çıkarıldı. Kurduğu Yeni Parti’nin adını bile zor bela kurtardı.

Artık operasyon yapılan, tutuklanan belediye başkanlarına bile yetişemiyor.

Bir anda içlerinde büyük bir Reis aşkıyla AK Parti davasının yılmaz savunucusuna dönen arkadaşlarına şaşırmaktan da vazgeçmiş olabilir.

Çıkabildiği üç muhalif kanaldan sonuncusuna da devlet el koydu.

Tepesinde dokunulmazlık sopaları sallandırılıyor. Adalet Bakanı, milletvekiline ‘vekil olmasan evin aranacaktı’ diyebiliyor.

Whatsapp yazışmaları sosyal medyada geziyor, özel hayatı trol hesapların ağzında.

En son İstanbul Belediyesi’ni ele geçirmek için neredeyse Üsküdar’da siyasi köle pazarı yeniden kuruldu. Ankara Belediyesi’ne operasyon için herkes gün sayıyor.

Yarın ‘lanet olsun yapılacak iş mi bu’ deyip Manisa’daki eczanesine dönse kim ne diyebilir?

Bu şartlardaki bir siyasi partinin lideri, Meclis’teki tüm komisyonlardan çekilse haklı olur.

Çözüm sürecini izlemek için Meclis’te kurulacak komisyona neden milletvekili vermeyeceklerini açıklarken yaptığı tüm iktidar eleştirilerinde de haklıydı.

Ta ki ‘Biz bu işe yokuz’ dediği ana kadar.

Neden?

1-Çünkü siyaset; iktidarla-muhalefet arasında oynanan yenenin kazandığı bir spor dalı değil.

Sürekli seni izleyen ve kararını veren halkı ikna etmek amaçlı bir performans sanatıdır.

O yüzden bazen dayak yiyip yere düştüğünde bile puan kazanabilirsin. Yeni Parti tam da bu sayede oylarını artırmıyor mu?

Her tepesi attığında aklına eylem olarak ilk boykot gelen öfkeli muhaliflerin anlayamadığı yer tam da burası.

Bir ana muhalefet partisinin esas muhatabı iktidar değil, onu alıcı gözle izleyen halktır.

İktidar da muhalefetin velisi değil, kızınca kapıyı çarpıp odana çıkamazsın.

Halk senden olgun davranmanı, iktidar namzeti gibi görünmeni, ona gelecekte onun için ne yapacağını göstermeni bekler.

İşte çözüm süreci tam da böyle bir performans alanı en başından beri.

2- Yine en baştan beri muhalefet bu süreci sadece iktidarın, davet edildikleri bir projesi olarak görme yanlışına düştü.

Hayır bu bir devlet projesi demiyorum.

Bu sorun iktidarın sorunu olmadığı için çözüm de sadece iktidarın değil diyorum.

Tam da iktidar bu yüzden sevabını ve günahını paylaşmak için muhalefeti buna başka konularda olmadığı gibi bir demokratik anlayışla içeriye davet etti.

100 yıllık bir meselenin, 50 yıllık şiddet kısmını çözmek sadece bugünün değil, hem geçmişin hem de geleceğin bir meselesini çözmek demek.

İki yıl sonra Yeni Parti iktidara gelse onun da sorunu bu. Kıbrıs meselesi gibi, Doğu Akdeniz gibi…

Muhalefet için köklü bir sorun karşısında ne yapacağı testi bu süreç.

İkna edilmesi gereken milyonlarca insan da bu performansını izleyerek kararını verecek.

3- Özel, iktidarın muhalefetle yan yana gelerek meşruiyet kazanmasını istemiyor.

Peki DEM Parti’nin orada bulunmasını nasıl okuyor? Seçilmiş belediye başkanları görevden alınan, eski eş genel başkanı hapiste tutulan bir parti komisyonda.

Demirtaş’ı ve kayyımları komisyona girmeme gerekçesi olarak gösteriyorsa, bu itirazları yıllardır taşıyan partinin komisyonda niçin yer almak istediğine de bir cevap vermesi gerekir.

İktidarın misafiri gibi davrandıkları sürecin davetiyesinde en baştan beri iki imza vardı.

En az iktidar kadar DEM Parti de bu sürecin tarafı ve bunu başına gelen ve hala gelmekte olan her şeye rağmen istiyor.

Öcalan, kafasına silah dayatılarak örgütüne kendisini fesh ettirmedi.

Bu Öcalan’ın, örgütün, partinin de bir projesi.

Ama bir muhalefet partisi için esas kritik olan bu süreç onu yakından izleyen Kürtlerin de talebi, arzusu.

Ve o Kürtlerin gönlü uzun süredir muhalefetle atıyor.

Bilmem kaç sınavdan, muhalefetin demokratikleşme vaadlerinden bir zırnık bile beklemeden, yara bere içindeyken bile muhalefetle beraber hareket ettiler.

Çünkü iktidarın gitmesi esastı, kendi sorunlarının da pratik çözümüydü.

Onlara açıkta selam bile verilmedi, kameralar önüne çıkarılmadılar, resmi olarak ittifaklara alınmadılar ama yine de vazifelerini yaptılar.

Siyaset hatır gönül, vefa işi değil diyenler çıkabilir. Ama Öcalan’a gidecek heyete girmeme, Meclis’teki çerçeve yasağa çoğunlukla hayır vermekten sonra şimdi de ‘biz yokuz’ diyerek izleme komisyonuna girmeme kararı, Kürtlerde ‘Peki bu iktidar gidip, bunlar iktidara gelirse bizim sorunlarımızı çözerler mi şüphesine neden olmaz mı?

Altında iki imza olan davetiyle geldikleri süreci iktidara kızıp terk ettiklerinde benzer antidemokratik şartları uzun yıllardır yaşayan diğer ev sahibi DEM’i, Kürtleri de cezalandırmış olmuyorlar mı?

4- Yeni Partililer bir şekilde DEM’i ve Kürtleri de idare edebileceklerini düşünüyorlar. Yeni Parti’nin sürece destek veren kanadndan isimler, Yeni Parti genel merkezinin hızlıca afişlerini bile yaptığı ‘Biz bu işte yokuz’un süreçten desteği çekmek anlamına gelmediğini anlatmak için İlke Tv, T24 gibi mecralara çıkıyorlar.

Ama onlar konuşurken hem tabandan tepki aldılar hem de Özgür Özel bu tavrından dolayı onu tebriğe gelen Ümit Özdağ’ı ağırladı.

Kendisinin evet, partisinin çoğunun hayır verdiği oylama gibi. Bu ikircikli tutum ne Kürtleri ikna ediyor ne de süreç karşıtlarını. Kafa karışıklığını daha da artırıyor.

5- Yeni Parti ve Özgür Özel, iktidardan daha istekle ve açıkça Kürt Sorunu diyor. Ama o sorunun çözümü için ne yapacağını yaptıklarından anlamak zor.

Sürecin esas siyaseten konuşulduğu komisyona girdiler, rapora evet dediler. O sırada da Türkiye güllük gülistanlık değildi.

İmralı’ya gidecek heyete üye vermeme gerekçelerinden biri, Kürt meselesinin Meclis’te ve şeffaf biçimde ele alınması gerektiğiydi.

Şimdi içine girmedikleri komisyonun görevi zaten başından beri içinde oldukları süreci Meclis’ten izlemek. Eğer süreç vaad edildiği gibi ilerlemiyorsa, bunun izleneceği ve bunun için iktidara baskı yapılacak yer bu komisyon. Çelişkiler burada da kalmıyor.

6- Ortada teknik olarak bir hata da var.

Bu sürecin demokratik reform kısmının silahsızlanma aşamasından sonra geleceği en başından beri belliydi.

Sürecin şu anda teyit-tespit, MGK kararı ve PKK’lıların silah bırakarak yasadan yararlanması aşamasındayız.

O yüzden hapisten çıkması için hiçbir yasaya ihtiyaç olmayan Demirtaş bile çıkamıyor.

Tuhafsa başından beri böyleydi ve bu belliydi.

Özel’in burada haklı bir itirazı var. Yüksek mahkeme kararlarını uygulamak için silahların bırakılmasını beklemeye gerek yok diyor. Ama bunu bunun doğrudan muhatabı olan DEM Parti bile kapıyı çarpıp çıkma gerekçesi yapmıyor, sabırla onun sırasının geleceği söylenen vakti bekliyor.

Bu süreç başladığında Demirtaş ve Kürt siyasetçiler hapisteydi, Kürt belediyelerinde kayyımlar vardı.

Buna rağmen başladı. Zaten bunu çözmek için de başladı.

Yeni Parti’nin milletvekili vermeyeceği izleme komitesi sürecin Meclis denetiminde sürmesi için kuruluyor. Bir tür yerli üçüncü göz olacak bu komisyon.

Yeni Parti katılmasa da komisyon bu görevini yapacak. Süreç devam edecek. Yeni Parti komisyona katılmadığında sürecin ilerleyişini izlemekten vazgeçecek.

Sürecin vaadlerini yerine getirmediğini bizzat içeride görüp kayıtlara geçirmekten, halka şikayet etmekten de süreci yönlendirmekten, reformlar yönüne doğru baskı yapmaktan davazgeçecek.

Bu anlamda sürece destek verdikten sonra izleme kısmında olmamak bir muhalefet partisine bir şey kazandırmayacak. Kapıyı çarpıp çıkmak ise başka bir mesaj verecek.

7- Peki iktidarın otoriterleşme uygulamalarına kızıp, acısını çözüm sürecinden çıkarmak siyaseten mantıklı mı?

Demokratikleşme olmadan süreçte olmayacaklarını söyledi Özel.

Demokratikleşmenin bir ihtiyaç olduğu açık. Ama bunu iktidardan altın tepside mi bekliyoruz?

Tam da bu sürecin kendisi bir demokratikleşme imkanı, fırsatı, mücadele alanı değil mi?

Zaten herşey demokratik olsa bu süreçlere ne gerek vardı?

Biz bu işte yokuz diye kapıyı çarpıp çıktığında demokratikleşme mücadelesi, imkanı büyüyor mu yoksa cephe daralıyor mu?

Ümit Özdağ’ın, ulusalcıların takdirini kazanmak, Kürt seçmenlerin hayal kırıklığına siyaseten değiyor mu?

Yoksa diğer bütün komisyonlarda iktidarla tartışırken, hatta gerektiğinde o komisyonlarda centilmenlik icabı Akın Gürlek’in bile elini sıkarken, bir tek süreç komisyonundan çıkmak buradaki tepkinin arkasında ideolojik bir mesele olduğunu da söylüyor.

8- Peki iktidara kızıp süreç komisyonuna girmemek, iktidarın bir an durup düşünmesine neden olur mu? Bu tavır iktidarı etkiler mi? Durdurur mu?

Eğer, Yeni Parti bizim görmediğimiz bir alanda iktidara karşı bunu bir koz olarak kullanabiliyorsa, bu yolla başka kötülükleri engelleyebilecekse amenna.

O zaman Yeni Parti için bu kozu, iktidarı bazı konularda ehlileştirmek, Erdoğan’ı pazarlık masasına oturtmak için kullanabilir.

Peki, ya iktidarın umurunda değilse?

Daha doğrusu iktidarın Yeni Parti’ye her türlü kötülüğü reva gören kanadının bu hiç umurunda değilse? Herhalde Yeni Partililer farkındadır ki bu süreci yürüten iktidar kadrolarıyla, muhalefete baskı yapan iktidar kadroları aynı değil.

Çeşitli sınavlarda Numan Kurtulmuş bunu gösterdi de. MHP zaten gösteriyor rengini.

Peki ya bu kozun esas etkili oynanacağı yer komisyonun dışı değil de içiyse?

İktidarın muhalefete bu kadar yüklenilmesinden rahatsız kanadıyla bu süreçte yol almak, onların iktidar içindeki gücünü mü artırır?

Buradan da çıkınca muhalefetin meşruiyetini umursamayan kadroların gözünde iyice dokunulabilir mi olurlar?

Attığın taş ürküttüğün kurbağaya değdi mi?

Yani özetle; Özgür Özel’in yaşadıkları bir insani trajedi. İktidara kızmakta da çok haklı.

Ama bunun acısını çıkaracağı yer barış süreci olmamalıydı.

Başınıza gelenler yüzünden Meclis’teki her komisyondan çekilebilirsiniz, haklı da olursunuz. Ama çekilmemeniz gereken tek bir komisyon var. Kovulsanız bile gitmemeniz gereken bir komisyon o.

Oradan çekilirseniz bunu bugün izah edersiniz belki ama gelecekte izah edemezsiniz.

YORUMLAR (1)
YORUM YAZ
İÇERİK VE ONAY KURALLARI: KARAR Gazetesi yorum sütunları ifade hürriyetinin kullanımı için vardır. Sayfalarımız, temel insan haklarına, hukuka, inanca ve farklı fikirlere saygı temelinde ve demokratik değerler çerçevesinde yazılan yorumlara açıktır. Yorumların içerik ve imla kalitesi gazete kadar okurların da sorumluluğundadır. Hakaret, küfür, rencide edici cümleler veya imalar, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar içeriğine bakılmaksızın onaylanmamaktadır. Özensizce belirlenmiş kullanıcı adlarıyla gönderilen veya haber ve yazının bağlamının dışında yazılan yorumlar da içeriğine bakılmaksızın onaylanmamaktadır.