Bir ilişkiyi bitirmek isteyenlerin başvurduğu ghosting, yani herhangi bir açıklama yapmadan iletişimi kesip ortadan kaybolma yöntemi, ayrılığın tek yolu değil. Çatışma çözümleri uzmanı Priya Parker, ilişkinin sonunu açıkça kabul edip karşılıklı bir vedaya alan açmanın süreci daha sağlıklı tamamlamaya yardımcı olabileceğini belirtiyor.
Parker’ın yaklaşımına göre önemli olan, ilişkinin artık sona erdiğini kabul ederken birlikte geçirilen zamanın değerini de yok saymamak. The New York Times’a konuşan Parker, vedanın değişimi kabullenmek ve tarafların yaşananları birlikte anlamlandırabilmesi için bir alan oluşturduğunu söylüyor.
Araştırmalar da insanların ayrılığın kesinleştiğini hissettikleri ve ellerinden geleni yaptıklarına inandıkları durumlarda daha az pişmanlık yaşadıklarını ve yeni yaşamlarına uyum sağlamalarının kolaylaştığını ortaya koyuyor.
ÖNCE İLİŞKİNİN BİTTİĞİNİ KABUL ETMEK GEREKİYOR
Parker’a göre ilk adım, ilişkinin sona erdiği konusunda netleşmek. Belirsizliğin tarafları yıprattığını belirten uzman, açık bir bitiş çizgisinin insanların hayatlarına devam etmesini kolaylaştırabileceğini ifade ediyor.
Ancak bu yöntemin her ilişki için uygun olmadığını da vurguluyor. Taraflardan biri ayrılığa hazır değilse, ayrılık karşılıklı bir karar değilse veya ilişkide güç dengesizliği bulunuyorsa iletişim kurarak vedalaşmak her zaman mümkün olmayabilir.
YAŞANANLARIN DEĞERİNİ TESLİM EDİN
Ayrılık kararının ardından ilişkinin kişi için ne ifade ettiğini düşünmek de sürecin bir parçası. Birlikte geçirilen zamanın, ortak anıların ve ilişkinin hayat üzerindeki etkisinin konuşulması, yaşananları bir başarısızlık olarak görmek yerine bir dönem olarak kabul etmeye yardımcı olabilir.
Diken'de yer alan habere göre Parker, bir şeyin sona ermesinin onun değersiz olduğu anlamına gelmediğini vurguluyor. Ona göre ilişkilerin de bir yaşam döngüsü bulunuyor ve bazı bağların sona ermesi, geçmişte yaşanan güzel şeyleri geçersiz kılmıyor.
VEDAYI KÜÇÜK BİR RİTÜELLE TAMAMLAMAK MÜMKÜN
Uzman, ilişkinin sonunu belirginleştirmek için tarafların kendilerine uygun küçük bir veda ritüeli oluşturabileceğini söylüyor. Bunun dramatik ya da resmi olması gerekmiyor; birlikte yenilecek son bir yemek, geçmişe dair anıların paylaşılması veya basit bir teşekkür bile vedayı somutlaştırabiliyor.
Bu yaklaşımın temelinde ise karşı tarafı yok saymak yerine, ilişkinin bittiğini açıkça kabul ederek birbirine “göz hizasında” veda etmek bulunuyor.
