Ramazan ayında uzun süreli açlığın ardından kurulan zengin iftar sofraları, her ne kadar iştah kabartsa da metabolizma üzerinde ciddi bir yük oluşturabiliyor. Kan şekerinin hızla yükselmesi ve mideye aniden yüklenilmesi; şişkinlik, hazımsızlık ve halsizlik gibi şikâyetleri de beraberinde getiriyor. Uzmanlar, bu olumsuzlukları minimize etmek ve vücudu dinç tutmak için "mucizevi içecek" olarak nitelendirilen kefirin gücünden yararlanmayı öneriyor.
İşte iftardan yaklaşık bir saat sonra içilen bir bardak kefirin vücudunuza sağladığı kritik faydalar:
SİNDİRİM SİSTEMİNE "YUMUŞAK GEÇİŞ" DESTEĞİ
Gün boyu dinlenen sindirim sistemi, iftarda tüketilen ağır yemeklerle bir anda karşı karşıya kalır. Kefir, içeriğindeki zengin probiyotikler (dost bakteriler) sayesinde bağırsak florasını dengeler. Bu durum, iftar sonrası yaşanabilecek gaz sancısı ve mide kramplarının önüne geçerek sindirimi kolaylaştırır.
KAN ŞEKERİ DENGESİ VE TOKLUK HİSSİ
Kefir, glisemik indeksi düşük bir besin olmasıyla bilinir. İftarda tüketilen karbonhidratların kan şekerini hızla yükseltmesini dizginleyerek, yemek sonrası çöken o meşhur "ağırlık hissini" ve uyku halini ortadan kaldırmaya yardımcı olur. Ayrıca protein yapısıyla sahur vaktine kadar tokluk süresini uzatır.
BAĞIŞIKLIK KALKANINI GÜÇLENDİRİR
Oruç süresince vücut direncinin düşmemesi büyük önem taşır. Bağırsak sağlığı, bağışıklık sisteminin yaklaşık %70'ini temsil eder. Kefir, bağırsaklardaki zararlı mikroorganizmalarla savaşarak bağışıklığı destekler ve Ramazan boyunca vücudu enfeksiyonlara karşı daha dirençli hale getirir.
MAGNEZYUM VE KALSİYUM DEPOSU
Uzun süreli açlık sonrası mineral kaybı yaşanabilir. Bir bardak kefir, vücudun ihtiyaç duyduğu kalsiyum, magnezyum ve B12 vitamini gibi temel yapı taşlarını geri kazanmasını sağlar. Bu mineraller özellikle sinir sistemini yatıştırarak kaliteli bir gece uykusuna hazırlık yapmanıza yardımcı olur.
Editörün Notu: Kefiri iftardan hemen sonra değil, yemeğin üzerinden 45-60 dakika geçtikten sonra tüketmek, içerisindeki probiyotiklerin mide asidinden daha az etkilenerek bağırsaklara ulaşmasını sağlar.
