Her yerde Makyavelli varsa…

Now tv’de yayınlanan bir dizi Yeraltı. Ana karakterlerden birisi Bozo. Bozkurt’tan mafyalaştırılmış. Diğeri Ali Haydar. İstihbarat kökenli ama Bozo bunu bilmiyor.

Son bölümlerden birisinde Bozo, “hain” diye nitelediği birisini, kesilen sığırların asıldığı bir kasap deposunda sırtından çengele astırarak testere ile biçtiriyor. Biçilişi görmüyoruz ama olan bu.

Sonraki bir sahnede Ali Haydar Bozo’ya “Bu yaptığını beğendin mi?” diye soruyor. “Ben beğenmedim” diyor. Bu yöntemin “insanlık dışı” olduğunu söylüyor. Yani, mafyayız ama gene de bir “insanlık sınırı var” gibi bakıyor.

Bozo ise Ali Haydar’ı yadırgıyor. Onun referansı Makyavelli. Buralarda var olacaksan, Makyavelli’yi referans alacaksın Bozo’ya göre… Öyle insanlık sınırı, ahlâkî duyarlılık vs. geçmez. Ali Haydar bunu yanındakilere göstermenin de “gözdağı vermek” gibi bir anlamı olduğunun altını çiziyor ilerleyen diyaloglarda.

Makyavelli’nin bir mafya dizisinde referans alındığını görmek bugünün Türkiye’si için anlamlı.

Bir siyaset bilimci Nicolo Machiavelli. İtalyan. Prens isimli eserinde artık klasik hale gelen siyaset felsefesinin çerçevesini çiziyor. Onun ana felsefesi, siyaseti ahlâk, din ve idealizmden ayırarak devletin bekası ve gücün korunması için her türlü aracın meşru olduğu şeklinde özetlenebilir. O bunu “siyasi gerçekçilik” olarak anlıyor. Ona göre “Amaca giden her yol mübahtır”, “Bireysel ahlak ile devlet ahlâkı birbirinden farklıdır”, “Sevilmekten Çok Korkutmak önceliklidir”, “Lider aslan kadar güçlü, tilki kadar kurnaz olmalıdır.”

“Muhafazakâr siyaset” genelde anlâkla bağlantılı olarak değerlendirilir. Bir tarafında “Din” olduğu farz edilir ne de olsa. Ahlâklı olmak, dindar olmakla sınırlandırılmasa da, dini referans alanın ahlâklı olması beklenir. Ya da ahlâkla ilişkisinde sorun gözlendiğinde daha çok eleştirilir.

Ak Parti her ne kadar yola çıkarken “Önce ahlâk ve maneviyat” söylemini esas alan “Milli Görüş gömleğini çıkartmışsa” ve daha ötesi dünyaya, ülkeye “Kur’an’ı referans almayacağız” gibi bir bildirimde bulunmuşsa da, gene de kendisini “Muhafazakâr demokrat” diye nitelemekten vaz geçmemiştir. İşte o muhafazakârlığın içinde aranagelmiştir ahlâk…

Epeyce bir zamandır “Ak Parti’nin ahlâkî üstünlüğü kaybettiği” gibi bir tema vardır siyasette. Son fon vurgununun Ak Parti dünyasında deveran ediyor olması da, parti tabanında “Çürüme” olarak nitelenmiştir.

Ama, burada benim üzerinde durmak istediğim ahlâkî sorun, 25 yıl içinde palazlanan genç prenslere, bazen eski bakanlara, lider danışmanlarına, parti başkan yardımcılarının çocuklarına kadar uzanan parti çevresindeki “ekonomik aç gözlülük”ten farklı olacak.

Şu belediye başkanı ve milletvekili transferlerinden söz ediyorum. Orada bir “siyasi açgözlülük” gözlenmiyor mu?

24 Mart seçimlerinden bu yana 126 muhalefet belediyesi Ak Parti’ye geçmiş. En son geçenler, Tekirdağ ve Antalya’nın belediye başkanları, başkan vekilleri… Toplam 9 belediye başkanı… Ceste ceste…

Üç dönem, dört dönem CHP’den milletvekili olmuş, şimdi belediye başkanı olanlar geçiyor. Aydın, Afyon, şimdi Tekirdağ…

Törenler yapılıyor ve “Cumhurbaşkanı” aynı zamanda “Ak Parti Genel Başkanı” olan Tayyip Erdoğan rozet takıyor.

Bu arada kimi muhalif belediye başkanları, hâlâ partilerinde kalmakta ısrar ediyorlarsa, soruşturmalarla bunaltılıyor, daha ilerde cezaevi yolunu tutuyorlar.

Bunların en sembolik ismi olarak Ekrem İmamoğlu, her birinden “siyasi yasak” çıkarılması kaydıyla bilmem kaç dâvâda biraz “Yeraltı” ile paralellik arz edecek ama testere ile biçiliyor. Diplomanın iptali ile gömülmemişse, şu dâvâdan, bu dâvâdan üzerine toprak atılıyor. “Öldün sen aslanım” dercesine…

Ak Parti içinde bu siyasetin ahlâkî yanını sorgulayacak bir Ali Haydar var mı diye bakınıyorsunuz, orada meselâ “fon vurgunu”nda çıkabilen zayıf tepkileri bile göremiyorsunuz. “Siyasi aç gözlülük” nerede ise ahlâk haline gelmiş.

Bir Allah kulu, “İzmir’i, Antalya’yı, Tekirdağ’ı, Afyon’u, Aydın’ı, Üsküdar’ı, Beyoğlu’nu, Bayrampaşa’yı, Gaziosmanpaşa’yı, orayı burayı aldık, oy oranımızda bir kıymık artış var mı?” diye sormaz mı bu partide? “Gelenler belli ki siyasi aidiyet bakımından geldikleri partinin en çürük halkaları, ne bekliyoruz onların transferinden?” diye sormaz mı? “Bu transferlerde milletin birliğini temsil makamındaki Cumhurbaşkanı’nın, partili hüviyetinin bağırgan biçimde ortaya çıkması toplumun devlet ile ilişkisi açısından sağlıklı mı?” diye sormaz mı? “Yargıyı rakipler üzerinde Demokles kılıcı gibi kullanmanın milyonlar nezdinde müthiş bir yıpranmanın kapısını aralayacağı, daha kötüsü, siyaseti bütün zamanlarda zehirleyecek bir rövanş duygusunu harekete geçireceği uyarısı”nı yapan çıkmaz mı?

Biliyorum, “Sen hâlâ orada mısın?” gibi cevaplar sıralanacak. “Makyavel’i okumadın mı?” denecek. Biliyorum, ilk ahlâkî düşüşler gözlendiğinde parti içinde “Nereye gidiyoruz?” serzenişleri yapanlar “Atı alıp Üsküdar’ı geçenler” tarafından “Sen hâlâ orada mısın?” diye küçümsenmişlerdi. Yıllar, yıllar oldu. Onun içinden “Fon vurgunu”na gelindi işte… Onun içinden muhalefetin en zayıf halkalarına çökme operasyonları geldi işte.

Makyavel’in referans alındığı bir siyaset zemininde Ömer’leri hatırlatmak, muhafazakâr kitleler için bile çok naif kalıyor, kabul ediyorum. Herkes her şeyi rahatça içine sindiriyorsa, kime ne diyeceksiniz?

YORUMLAR (2)
YORUM YAZ
İÇERİK VE ONAY KURALLARI: KARAR Gazetesi yorum sütunları ifade hürriyetinin kullanımı için vardır. Sayfalarımız, temel insan haklarına, hukuka, inanca ve farklı fikirlere saygı temelinde ve demokratik değerler çerçevesinde yazılan yorumlara açıktır. Yorumların içerik ve imla kalitesi gazete kadar okurların da sorumluluğundadır. Hakaret, küfür, rencide edici cümleler veya imalar, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar içeriğine bakılmaksızın onaylanmamaktadır. Özensizce belirlenmiş kullanıcı adlarıyla gönderilen veya haber ve yazının bağlamının dışında yazılan yorumlar da içeriğine bakılmaksızın onaylanmamaktadır.