Rüya ve rüyalar üzerine biraz hasbihal etmek istiyorum sizinle.

Rüya, insanın gönlüne düşer. Nereden geldiğini bilemez insan. İçinde bir ışık belirir; ömrü boyunca onun izini sürer.

Rüya, Allah’ın gönle düşürdüğü bir sırdır.

Kimi rüyalar bir ömrün ötesine uzanır.

Enver Paşa ile Muhsin Yazıcıoğlu’nun rüyasını konuşmak istiyorum.

Enver Paşa da Muhsin Başkan da aynı ülkünün rüyasını taşıyordu.

Her ikisi de kendi ömürlerini aşan bir davaya bağlandı. Biri Türkistan’ın uzak bozkırlarında, diğeri Anadolu’nun yollarında kendi izini sürdü. Aralarında çağlar, dağlar ve sınırlar uzanıyor.

Yakınlık, zamanla ölçülmez.

Ayrı zamanlarda yaşayan iki gönül aynı ülküye yönelir.

Birinin yürüyüşü, ötekinin yüreğinde başka bir sesle yankılanır. Biri uzaklarda bir ufka bakar, diğeri Anadolu’dan aynı ufka uzanır.

İki ayrı ömür, aynı rüyada buluşur.

Zaman değişir. Rüya sürer.