Fenerbahçe’ yi anlamak gerçekten zor. Hatta zaman zaman imkânsız gibi. Aynı hafta içinde yaşananlar, bu kulübün ruh hâlini özetlemeye yetiyor.

Geçen hafta pazar gecesi Kadıköy’de saatler 22.05’i gösterdiğinde tribünlerde ağır bir travma vardı. Saha içindeki kayıp yetmezmiş gibi, maç bitiminde dört oyuncunun eksilmesi moralleri daha da sarstı. Perşembe gecesi Nottingham da bu kez umut yeşerdi. Saat 23.45 sularında Avrupa Ligi’nde tur ihtimali camiayı yeniden ayağa kaldırdı. Ancak gece 01.00’e gelindiğinde umut yerini hayal kırıklığına bıraktı.

İlginç olan ise maç sonrasındaki görüntüydü. Her şey yolundaymış gibi yapılan şakalar, verilen pozlar… Sanki birkaç saat önce büyük bir hedef elden kaçmamış gibi.

Cumartesi günü Antalya’da şampiyon edasıyla karşılanan bir takım…

Sarı lacivertliler yaklaşık 20 yıldır benzer git-gel süreçlerinin içinde. Bir hafta umut, ertesi hafta hayal kırıklığı…

Bu dalgalı grafik artık sadece taraftarı değil; yöneticileri, teknik heyetleri psikolojik olarak yıpratıyor.

Üç hafta yok denilen Oosterwolde ve Ederson altı günde takıma dönmüş, perşembe günü iyi oynayan Cheriff ve Kerem hücum hattında oyuna başlamıştı. Guendouzi- Kante- İsmail üçlüsünün hatboyu zaman zaman birbirine hem yakın hem de uzak bir görüntü veriyordu. Kante, Guendouzi nin bölgesine kadar yakınlaşırken İsmail Yüksek onlara uzak kalmıştı. Asensio nun kenarda mı yoksa içte mi oynadığı belli değildi. 6-8 oynayanlar birbirine yapışık duruyor, forvet arkası oyuncusu ise santrafordan uzak kalıyordu. Bu da pozisyon üretmelerine engel oluyordu.

Tek plan, Kerem Aktürkoğlu’nu rakibin ağır stoperlerinin arkasına sarkıtmak.

İlk yarıda bunu üç kez denediler; birinde kaleci önce davrandı, birinde Kerem ağır kaldı, son pozisyonda ise millî oyuncu yavaş bir şutla topu kaleciye nişanladı. Üretim anlamında bir varlık gösteremedikleri gibi mücadele açısından da geride kaldılar ve ikili mücadelelerin çoğunu rakibe verdiler.

Oyuna sağ tarafta başlayan Ballet, 20. dakikada ters kanada geçerek rakibin en sorunlu bölgesini zorlamaya başladı. Son yenilen dört golün üçünde hatası bulunan Yiğit Efe, rakibinden kolayca çalım yiyince Akdeniz ekibi golü buldu. Perşembe-Cuma günü kalesinde devleşen Tarık Çetin’in neden yedek başladığı ise soru işaretiydi. Brezilyalı kalecinin de yenilen golde hatası vardı.

Orta sahanın etkisizliği, Asensio’nun formsuzluğu vasat oyuna birleşince ilk yarıda ortaya çıkan tablo; 0.26 gol beklentisi ve ceza sahası içinde yalnızca 10 kez topla buluşma oldu. 22 Şubat’ta başlayan maç sonu travması, 1 Mart’taki maçın ilk yarısında da devam etti.

Kötü oyuna ikinci yarıda da müdahale gelmeyince Antalyaspor çok rahat bir şekilde ikinci golü buldu. Çizgi kalecisi Ederson topa çıkmayınca, estetik açıdan güzel bir gol yemiş oldu

2-0 geride olunmasına rağmen kenardan herhangi bir müdahale gelmedi. Murat Göle, otel odasında hastalıkla uğraşan Tedesco dan talimat mı bekliyordu? Maç sonu açıklamasında bunuda söyledi.

Asensio asisti ve Cheriff’in kafa golü sarı lacivertlileri bir miktar hareketlendirdi. İkinci yarıda istediği geniş alanları bulan Asensio, bu kez Veysel’e çarptırarak golü hazırladı. Zeki Murat Göle’ye talimatın 73. dakikada geldiği düşünülebilir; iki oyuncu değişikliğini bu dakikalarda yaptı. Sonraki hamleler ise kanatlardan yapılamayan ortalara çözüm bulmaydı. Levent ve Mert maç boyunca etkili ortalar yapamamıştı.

Sonuç olarak sarı lacivertliler kritik iki puan daha kaybederek zirve şansını iyice zora soktu. Bu şekilde devam ettiği takdirde ikincilik şansını da kaybedebilir.

"Sevindiği nokta namağlup devam etmesi"!

2026 Ocak ayının ikinci yarısından itibaren oyun gücü ve skor almak anlamında geriye düşen sarı lacivertliler de suçlu kim?

Ara transferde yanlış hareketler mi?

Forvet eksikliğine rağmen üç forveti gönderip, yarım forvet alan yönetim mi?

İyi oynayan takımı bozup Kante’ye yer açmaya çalışan Tedesco mu?

İki başkanı da kandırıp kafasına göre transferler yapan Devin Özek mi?