Matematik öğretmeni Ayla Kara. 15 Nisan’da, Ayser Çalık Ortaokulu’nda dersteyken aynı okuldan bir öğrenci tarafından vuruldu. Saldırganın hedefindeki öğrencilerine kendini siper ederek şehid oldu.

Korumak istediği öğrencileriyle Hakka yürüdü.

Alpaslan Yıldırım. Bir ay öncesine kadar saldırının gerçekleştiği okulda müdür yardımcısıymış. Saldırgan öğrenciyi iyi tahlil etmiş. Üstünü aramadan okula almıyormuş. Kendisine ve çevresine vereceği zararı görmüş. Bu aklı başında müdür yardımcısının bir ay evvel görev yeri değişmiş. Aklıma, saldırgan öğrencinin emniyet müdürü babası geldi hemen. Nüfuzunu, acaba bu tayinde kullandı mı? Kullandıysa ve bu tayin, bu yüzden olduysa şaşırır mıyız? Emniyet müdürünün karşısında öğretmen kim ki? O kim oluyor da oğlunun üzerini arıyor?

Biri şehid, biri muvazzaf (belki sürgün) iki öğretmen.

Şimdi bir de farklı bir öğretmene bakalım.

Bu elim hadise sonrası, böyle öğretmenlerin yanında zerre kıymeti olmayan bir öğretmenin köşe yazısını okudum. Yazılarında öğretmen olduğunu söylemiyor. Kim bakan olsa onun kahramanı. Yağlı ballı bir atamanın, hatta yurt dışı atamasının nasıl olacağının şifresini çözmüş. Dış politika uzmanı olduğunu da zannediyor. Niye tv programlarına çağrılmadığına esef ediyor. Dış politika üzerine dişe dokunur bir fikri olmadığının farkında değil. Siyasî toplantılara katılmaktan ne ara sınıfta ders verdiğini anlayamadığım öğretmenimiz, mezkûr saldırı sonrasındaki yazısında hepimizin suçlu olduğunu, her işe politik pencereden baktığımız için bu hâle geldiğimizi yazmış. “Nihayet aklı başına gelmiş” derken yazının devamında, “Dokunmayın bakanıma!” savunmasını görünce acı acı güldüm.

E tabi teog’u, sbs’yi bu memleketin çocukları üzerinde deneyip vazgeçen Papua Yeni Gine’nin Milli Eğitim müsteşarıydı.

Mezkûr yazar, 4+4+4 sisteminin acilen değişmesini istemiş. Acaba kendini siper ettiği bakanın 2016 yılında bu sisteme yapılan eleştirilere ne cevap verdiğini biliyor mu? Evet şimdi bu sistemi değiştirmek isteyen Bakan, o zaman müsteşardı ve “Kararlılıkla devam edeceğiz.” demişti. “5. sınıflara yazık oluyor, ergenlerin arasında mahvolacaklar.” eleştirisine kulaklarını tıkamıştı.

Bir tarafta, öğrencilerine bir şey olmasın diye kurşunların önüne atlayan Ayla Kara ve yine öğrencilerine bir şey olmasın diye nüfuzlu velinin çocuğunu adım adım takip eden Alpaslan Yıldırım.
Diğer tarafta ise bu elim hadiseden zarar görmesin diye pedagojik formasyondan bîhaber bakanın önüne atlayan öğretmen…

İbret ki ne ibret!