Son dönemde “Kararsızım, sandığa gitmeyeceğim, görüş belirtmek istemiyorum” diyenlerin oranının yüksek çıkması niyeyse birçok kişiyi şaşırtıyor.
Ne yalan söyleyeyim ben de şaşıranlara şaşırıyorum…
Bir de arada soruyorlar niye böyle oldu diye… Güler misin ağlar mısın?
Sanki hükümetiyle muhalefetiyle her şey güllük gülistanlık tek derdimiz kararsızlar?
Sanki emeklinin derdine deva bulunmuş, asgari ücretli unutulmamış
Mutfaklar şen şakrak marketlerde alışveriş bayram yeri
Her alandan kalite sesleri yükseliyor; liyakat, verimlilik arşa çıkmış
Fabrikaların bacalarında ‘üretim’ kavramı tütüyor imiş
Kurumlar baş tacımız her şey tıkır tıkır işliyor imiş
Ne çalan var ne adaleti unutan
Adalet demişken böyle bir ekosistemde yatırımcılar sıraya girmiş
Sokaklar güven içinde okullar pırıl pırıl
Tarlalarımız mahsul dolu çiftçilerimiz mutlu mesut
İhaleler hakkaniyetle yapılıyor kazanan açgözlüler değil milletimiz…
Daha devam edebilirim yalnız üzülüyorum. Her yanımız dert dolu, sorun çok sonra bir de şaşırıyorlar kararsızların oranı niye bu kadar yüksek diye…
Örneğin fon rezaletini günlerdir konuşuyoruz. Şöyleymiş, şu kişiler işin içinde olabilirmiş, liste açıklanabilirmiş. Birkaç gün sonra, yok liste açıklanmayabilirmiş. Denetim devam ediyormuş.
Günlerdir ‘miş’li, muş’lu’ birçok cümle dinliyoruz.
Allah aşkına fon rezaletiyle ilgili kayıtlar ilgili kurumlarda duruyor mu? Duruyor. Denetim öyle zor bir iş olmasa gerek.
Yönetim bilimci olarak özellikle vurgulamak isterim. Zira ‘fon rezaletinin ucu nereye dokunuyorsa dokunmak’ zor olmasa gerek.
Tam da bu noktada soruluyor ya kararsızlar niye yüksek diye.
İşte sebeplerden biri bu…
Özellikle kararsız AK Partililer fon rezaletiyle ilgili gerekli adımların atılmadığını düşünüyor ve böyle devam ederse sandığa da gitmeyeceğini belirtiyor.
Öyle bir, iki kişiyi günah keçisi gösterip keçinin arkasına geri kalan çalanların saklanmasına kalabalıklar razı gelmiyor!
*****
Yetti gayrı!
Az varsam arsızlar kalsam deli gönül dayanmaz dolu gibi döken dolu
Siz söyleyin dumanlı dağlar ne edem? Gönlü aç, susuzlar her köşede
Aman zaman geçmeden kara bağlar isyan etmeden görün, duyun ‘garipler’ var
Yetti gayrı kır kökünden çalmasın kurban olam Anadolu kavrulur
Yetti gayrı çal duvara yemesin ışığımız söndü
Yetti gayrı cahildir, harap olmuş bilmez ahlakı
Ah, nefes almadan gün ışığında şükretmeden bir şekerin olsa ne olur?
Dost bulmadan yediverenleri koklamadan yedi balın olsa neye yarar?
Denizleri aşmadan gurbette kaybolmadan kırk bir pulun olsa ne çare?
Aşkın bahçesinde kavrulmadan eyvah demeden bin bir çulun olsa neye yarar?
Yetti gayrı bırak çamuru, gölgeni bul saf halini
