TİP İstanbul Milletvekili Ahmet Şık’ın eşi Yonca Verdioğlu Şık, “siyasal veya askeri casusluk” suçlamasıyla dün gözaltına alındı. Hakkında soruşturma varmış.

Tepkilere baktım, Ahmet Şık’ın fon vurgununda susturulmak istendiği iddialarıyla ilişkilendiriliyor.

Şık’ın eşi ve yakınları üzerinden sıkıştırıldığı; kendisi, Genel Başkan Erkan Baş gibi partilileri ve Barış Terkoğlu gibi gazeteciler tarafından dillendiriliyordu.

Eşine gözaltının Şık’ı baskı altına alıp yıldırmayı amaçladığı iddiaları, göstere göstere doğrulanmış mı oldu öyleyse?

Kontrol altına alınamayan bir milletvekiline dokunulamadığı için eşine dokunulduğu iddiası, haksız ve asılsızsa yapılacak bellidir. Şüpheye mahal bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturursunuz.

Mutlaka ve süratle gözaltı gerekçelerinin somut dayanaklarla ortaya konması gerekir.

Yargı süreçleri ve motivasyonuyla ilgili karalayıcı bir zan mı söz konusu? Yanlış zan giderilmedikçe doğruluğuna dair bir izlenim toplumda yerleşir. Daha vahim ne olabilir?

Bu terazi, bu sıkleti kaldırmaz.

Ayrıca fon vurgununda bir eş tartışması yaşanacaksa beklenti, Adâlet Bakanı Gürlek’in çok net tarif ettiği şebekenin eşsizliği hakkında olmalı.

Denetim mekanizmalarını rüşvetle etkisizleştiren, üst düzey bürokrat ve siyasilere uzanan, eşi görülmemiş bir suç örgütlenmesine ulaşılmıştı. Tespitliydi, bağlantıları ortaya çıkarılmıştı.

Şimdi kamuoyu, piyasayı ele geçirmeye yönelen o vurgun kartelinin örgüt şemasını merak ediyor.

Öyle ya, Fatma Betül Sayan Kaya üyelikten tutuklandı. Örgütün bir numarasıyla yönetici kadrosunda sıra. Kimlerden oluşuyor?

Bildiğimiz diğer çıkar amaçlı suç örgütü davaları, örgüt liderinin adıyla anılıyordu.

Halkı dolandıran, ekonomiye korkunç zararlar veren bu eşsiz benzersiz suç örgütüne bir ad koymanın zamanı gelmedi mi?

Bir ay önceden sormuştum, hani bunun kasalarıyla kara kutuları diye.

Bu çapta örgütlü bir vurgun, kara kutusuz ve gizli kasasız olmaz.

Kara kutular, gizli kasalar çözülmeden üstüne gidilebilir mi?

Vurguncular ve bağlantılarının üstüne gitmeye çalışanları susturmaya değil, kilit isimleri konuşturmaya ihtiyacımız var. Oraya odaklanmalıyız.

Uzandığı yere kadar üstüne gidildiğine, gizem örtüsünün tümüyle kaldırıldığına, hiçbir bağlantının karartılmadığına ve kimsenin korunmadığına en şüphecileri dahi ikna etmek, muhalif ağızları susturmak ancak tam şeffaflıkla mümkün.

Örgüt şeması, karanlık nokta bırakmadan gösterildiğinde kimsenin söyleyecek sözü kalmaz.

ÖZGÜR ÖZEL’İN İKTİDARA DESTEK MEKTUBU

Yeni Parti lideri Özgür Özel, dört dörtlük bir harekete imza attı.

İktidar, BM Genel Sekreterliğine Büyükelçi Feridun Sinirlioğlu’nu aday göstermişti. AK Parti’nin değil, Türkiye’nin adayıydı.

Özgür Özel de Sinirlioğlu’na uluslararası destek toplamak için bir mektup yazdı. Ve BM üyesi 132 ülkedeki sol parti liderlerine gönderdi.

Ana muhalefet lideri olarak, mektubun içeriğinde de söylenecek ne varsa söylemekten geri durmadı. Sinirlioğlu’nun diplomatik deneyimine, göreve uygun bir isim olduğuna dikkat çekti ve adaylığını iç siyasi ayrılıkların üzerinde değerlendirmeye çağırdı.

Yasak savan, göstermelik bir mektup değil; anlamlı ve sahici bir destek.

Siyasette özlediğimiz, olması gereken tavır budur. Yakıştı.

Özgür Özel, bana 9. Cumhurbaşkanı Demirel’in geç duyduğum bir sözünü de çağrıştırdı.

2 sene önceki 1 Kasım’da, Demirel’in 100. doğum yıl dönümü anılmıştı. İslamköy’deki kabri başında manevi evladı, eski diplomat ve siyasetçi Mehmet Ali Bayar, rahmetlinin şöyle dediğini söylemiş:

“Ben Türkiye gerçekliğinin rampasından fırlatılmış bir adamım.”

Türkiye gerçekliğinden yola çıkanlara bin selam, bir olmayı başka nasıl başarabiliriz.