Deniyordu ki AK Parti’nin hesabı, Terörsüz Türkiye sürecini kullanarak Meclis’te bir erken seçim ve yeni Anayasa çoğunluğu oluşturmak.
Kritik eşik 360’tı...
Çerçeve yasa teklifinin kaç imza toplayabildiğine hadi, bu senaryonun provası gözüyle bakalım...
AK Parti Grup Başkanı Güler, tekliflerini 360’a yakın imzayla sunduklarını açıkladı. Ne kadarı Cumhur İttifakı dışından geldi?
AK Parti ve MHP grupları, metni görmeden firesiz imzaladı.
Hüda Par’lıları da katarak Cumhur İttifakının sandalye sayısını 330’a yuvarladığımızda... DEM’le butlan CHP’si ve Yeni Yol’un payına toplam 30 imza kalmıyor.
Terörsüz Türkiye İttifakının Meclis’te gözü kapalı, havada karada ulaşacağı oy potansiyelinin sınırları hakkında bir fikir vermiyor mu?
Bırakın Özgür Özellerin Yeni Parti’sini, DEM grubunu bile elinizi tam göstermeden Terörsüz Türkiye yasa teklifine ikna edemiyorsunuz.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Terörsüz Türkiye’de MHP ve DEM’le üçlü olarak yürüyeceklerini ilan etmişti.
Fakat çerçeve yasada bile Terörsüz Türkiye İttifakı, 360 imzayı zar zor bir araya getirebildi.
Oysa Yeni Parti’yle Yeni Yol da Terörsüz Türkiye hedefini paylaşıyor, prensipte destekliyor.
Demek içerik ve usul önemli, sonucu belirleyecek kadar. Terörsüz Türkiye ortakları DEM dahi içeriğine bakmadan, önüne ne getirilse gözü kapalı peşine takılmayacak.
DEM grubu cepte, butlan CHP’si çantada keklik, Yeni Parti mecbur olsa imzacı sayısı 400’ü rahat aşar, 500’e yaklaşır, iktidara referandumsuz yeni Anayasa ve istediği tarihte seçimi yenileme güvencesi verirdi.
Elbette çerçeve yasa, Meclis oylamasında DEM grubuyla Yeni Yol, butlan CHP’si ve Yeni Parti’den gelecek ilavelerle 400 eşiğini geçebilir, bu oranı bulması mümkün görünüyor.
Ama şu hâliyle iktidara, belki erken seçim kararı ve yeni Anayasa referandumu için çoğunluğu yakalama umudu verse de 400’ü aşmayı garanti etmiyor.
ÖZGÜR ÖZEL’E NİYE ŞİMDİ DOKUNULMAZLIK MESAJI?
Meclis’te 61 fezlekesi bekliyordu. Onlara tam da şimdi, Terörsüz Türkiye yasası Meclis’e getirilirken bir tane daha eklenmesinden farklı anlamlar çıkarılıyor.
Bazı muhaliflerin inandığı gibi amaç, dokunulmazlığını kaldırma tehdidiyle baskı altına alıp Özgür Özel’i desteğe zorlamak mı?
Bana sorarsanız imzacılar arasında Yeni Parti’den kimsenin olmaması bu senaryoyu da çürüttü.
Fakat başından beri de bana sağlam bir senaryo gibi görünmemişti.
Mutlak butlan davasının, CHP’den Terörsüz Türkiye sürecine destek almak için baskı aracı olarak kullanıldığı şüphesi yayılıyordu.
Daha o zaman “şantaj CHP’ye sökse seçmenine sökmez” başlığıyla ele almıştım.
Özgür Özel’e bu şüpheler sorulduğunda verdiği cevap netti.
“CHP’ye birileri şantaj mı yapıyor, bilmem ne; CHP’ye şantaj sökmez” demişti.
Tabii butlan CHP’sinden değil, butlan öncesi CHP’den bahsediyordu.
Mesele Özgür Özellerin Terörsüz Türkiye’ye desteğini sağlamaksa... Sanıldığı gibi şantaja, tehdide gerek yoktu. Ülkenin hayrına diye kendiliğinden destek veriyorlardı zaten. Tabanlarına anlatamayacakları bir destek istenirse de öyle kayyum baskısıyla filan vermezlerdi, nasıl göze alacaklardı?
İzah edemeyecekleri bir işe yanaşsalar seçmenleri yanaşmazdı.
Seçmeninizi kaybedeceğinize partiyi kaybederdiniz daha iyi. Oyları küstürüp kaçırdıktan sonra tabelanın, binanın bir anlamı mı kalırdı?
Kayyum tehdidine pabuç bırakmayanlar, dokunulmazlık tehdidine pabuç bırakacak değil.
Yeni Parti, sağlamasını dünkü provada ortaya koydu. Terörsüz Türkiye’den yana olmasına rağmen, yasa teklifini görüp değerlendirmeden imza atmadı.
Peki Özgür Özel’in dokunulmazlığı gerçek bir kaldırılma riski altında mı, evet.
Butlancı Kılıçdaroğlu, iktidarın CHP’ye suçlamalarını etkin pişmanlık ifadeleriyle kabul ederken bir tek Demirtaş’ın dokunulmazlığının kaldırılıp hapse yollanmasındaki rolünden pişmanlık duymuyordu.
Onun hata olduğunu, yanlış yaptığını söylese yarın Özgür Özellerin dokunulmazlıklarını kaldırmak gerektiğinde Kılıçdaroğlu ne söyleyecekti? Yine lâzım olur, diye kapıyı açık tutma niyetine vermiştim.
O günden beri, Terörsüz Türkiye’den bağımsız olarak Özgür Özel’in dokunulmazlık fezlekelerini ciddiye alıyorum.
