Fonzi’nin Ak Parti’de bir dönüşüme yol açacağını düşünenler bu kadar ağır bir soygunun üstü örtülemez diyorlardı. “Üstü örtülemez tamam da suçluların kimliği hep olduğu gibi Ak Partili verilmez” diyenler üç günde haklı çıktılar. 25 yılın gösterdiği buydu ve değişmeyecekti. Bakarsanız yöneten partide kimsenin bir sorumluluğu yok. Bu yağmalar dünyada bile değil, başka bir galakside oldu zaten. Verilen hava bu.
Ortalığa saçılan ağır yağma ve talana rağmen Ak Partililerin bile isteye gidişlerini değiştirmeyecekleri anlaşıldı. “Nasıl böyle düşünebilirler?” diyenler bu soruyu sormakta geç kaldılar. 2010 referandumundan başlayarak gücü adım adım bir kişiye verirseniz, denge denetim kalmazsa, şu kural bu kural işlemez olur. Kuralları işletecekler o tek güce bakar hale gelirler. Bu gücü ele geçiren ve kullananlar değişmek istemez.
Bu durumda kesin çözüm için tek ölçü vardır: Biz değişeceğiz. O takdirde bozulan kolay değişir veya gider. Şimdiki âcil durum için “Bu kadar da olmaz” diyerek ses yükseltmek de yeter ve çok şeyi değiştirir.
BU BOMBA DA SİYASET KURUMUNA DÜŞTÜ
Yağma ve talanlar hakkında büsbütün hiçbir şey denmemiş de değil. Muhalefet, bir yıldan fazla bir zaman önce fonlarda bir şeyler oluyor diyor. Yaprak kımıldamıyor. Eski Masak Başkan Yardımcısı Ramazan Başak bir buçuk yıl önceden başlayarak Cumhurbaşkanlığı dâhil her makama başvurmuş. Defalarca suç duyurusunda bulunmuş. Güç sarhoşları “Sen misin bizim yaptıklarımızı açık etmeye kalkan” deyip adamı suçlu ilan etmişler. Hakkında davalar açılmış. Ramazan Bey’le muhalefet de ilgilenmemiş, hiç kimse de. Şaşırmadım, zaten birkaç kişi hariç yazanı-konuşanı da anlamıyor, dinlemiyorlar.
Bunlar bana epeyce şey düşündürdü. İktidarın durumu açık. Dışardan bakan biri bu tür olaylar karşısındaki tavır alışlara bakarak muhalefet partilerinin durumu hakkında da esaslı bir fikir edinebilir. Varacağı sonuç etkisizlikleridir. Bir başka sonuç niçin etkisiz göründüklerini de açıklar: Ak Parti 20 yıldır onları parti ve eşiti saymıyor. Anlaşılacak ve kabul edilebilecek bir durum değildir. Demokrasi sadece bu tavırla bile temelden sakatlanmıştır.
Ağır kaçacaksa da söylemek lazım: Muhalefet bu yok sayılmaya karşı tavır geliştirememenin sonucunu yaşıyor. Millete dediğim dedik üslubuna mahkûmiyet yaşatılmasının bir sebebi de bu.
“PARTİLER DEMOKRASİSİ”
Bizimki bozulmadan önceki haliyle partiler demokrasisidir. İktidardaki de partidir, diğerleri de. Roller eşittir. Tek fark biri “emanet”i almaya hak kazanmıştır. Diğerleri “Ben daha iyi yönetirim” diyerek emaneti alacak olan eşitlerdir. Evet eşitlerdir. Muhalifler gücü verdiklerimizin hareketlerini takip ederek kanunlar çerçevesinde kalmalarını ve halkın hakkını savunacaklardır. Gücü alanın çekineceği yapılardır. Korkulacak rakipleridir.
Türkiye’de birçok şey gibi bozulanlar arasında bu siyasi eşitlik vardır. Muhalefetin uzun yıllar içinde mektep çocuğu gibi öğretmenine parmak kaldırıp izin istemesine benzer bir duruma itildiği görülüyor. Muhalefet de bu pozisyonu benimsemiş psikolojide görünüyorsa ikinci vahim mesele burada görünür.
BOZGUNU HAZIRLAYAN BÜYÜK ADIMLAR
Düzelmek istiyorsak buraya nasıl gelindiğine bakacağız. Milad 15 Temmuz gibi görünse de 2010 referandumudur. 2016 Cumhurbaşkanlığı Referandumu son hamledir. Orada 4.5 milyon mühürsüz oy pusulası kanunun açık emrine rağmen, geçerli sayıldı ve kurallar işletilmedi. Olacak iş değildi, oldu.
İstanbul’da İmamoğlu’nun kazandığı ilk seçimde Yüksek Seçim Kurulu bir zarftan çıkan dört kâğıttan birini iptal ettiğinde muhalefetin yapacağı iş hiç olmazsa bu kararı geldiği yere döndürmekti. Nasıl olacaksa bir yol bulup mühürsüz oylarda yapılmayanı yapacaklar, yol olmasını önleyecekler, bu kanun-nizam dışı işi bozacaklardı.
Boz(a)madılar ve yenilenen seçimde halk düzeltti. Halkın düzeltmesi bir kereliktir. Mağdur olanın mağduriyetinde gereğini yapmadığını görürse tavrı değişir. Siz ona layık olacaksınız ki o da kendini ortaya koysun.
KONTROLSÜZ GÜÇ BOZAR
Fonzi’ye ve benzerlerine durup dururken gelinmedi. İktidardakiler milletin verdiği gücü kendilerinin sandılar. Devletin yapısı bozuldu. Gücü ele geçirenler için yetki sonsuz, sorumluluk sıfırdı. Terazinin bir kefesi iptaldi. Yani adalet de aradan çekildi. Ve kökten çürütücü bir yola girdik.
Sorumsuzluk algısı frensiz araba gibidir. Nereye toslayacağı bilinmez. Kazası belası eksik olmaz.
Kanunu yan dolanarak iş çevirmelerin varacağı yer bellidir. Bozar. Ekrem İmamoğlu’ndan başlayarak, Vahap Seçer’e kadar gelen hapse atılmaları, İzmir’e kadar demokrasiye-ölçüye sığmaz yollarla el koyulan belediyeleri bunlardan ayrı düşünmek olmaz. Kontrolsüz güç bozar. Tez davranmazsanız şimdi olduğu gibi bozmadık bir şey bırakmayacağını görürsünüz.
İşin bir başka bozucu yönü de dikkatten kaçmamalıdır: Gücü toptan birine verirseniz, o güç yine de paylaşılacaktır. Nasıl pay edileceği gücü verdiğiniz gücün elinde değildir. Kurallar orada da işlemez olur. Sorumsuzluk iştah kabartır. Doymaz bir iştah. Ve otoriterliğin başladığı yerde, mafyavârî oluşumlar her yeri sarar. Fonzi böyle bir sonuçtur. Umalım ki aklımızı başımıza getirsin!
