Medya ne kadar baskı altına alınsa da muhalefet ve muhalif olanların sesleri ne kadar kısıtlansa da önlenemeyecek bir kamuoyu baskısı vardır. Mutlaka yolunu bulur ve gücünü hissettirir. Hatta kısılan her ses kamuoyunun merakını, tepkisini, hesap sorma arzusunu ve öfkesini artırır. “Bir yerde engelleme varsa demek orada büyük mesele var” duygusunu körükler. Sorular artar, cevap gelmeyince şüphe büyür, büyüdükçe daha çok soru sorulur.
Fon vurgununda olan şey tam da budur. Birçoğu çok ünlü, çok önemli görevlerde bulunmuş isimler dahil 120’yi aşkın isim tutuklanmasına ve bunun birkaç katı şüpheli belirlenmesine rağmen hala aynı tatminsizlik görünüyor.
Neden?
Öncelikle bu vurgun ülke sekiz yıldan beri ekonomik kriz içindeyken ve krizden çıkabilmek için işçiden işsize, esnaftan sanayiciye kadar herkes kemer sıkarken yaşandı. Neredeyse ülkenin tamamı… Ve bu insanlar bir sabah kalkıp, kendileri acı ilaç içerken bir avuç uyanığın milyarlarca doları cebine attığını öğrendi. Akla hayale gelmeyecek yollarla ve cesaretle aslında hiçbir değeri olmayan hisse senetlerinin borsa fiyatını manipülasyonla binlerce kat artırarak para kaldırdılar. Bu gerçekte değersiz hisseleri 131 fon paketine koyarak millete sattılar. Kamu kurumlarının paralarını rüşvetle bu fonlara aktardılar. Bütün bu işlemler sayesinde şimdi kimin cebinde olduğu bilinmeyen 20 milyar dolar para kazandılar. Bunu yaparken de iktidarın içinden ve iktidara yakınlığı bilinen isimleri aracı olarak kullandılar. Dolayısıyla onlar da vurguna ortak oldular. Yetmedi, vurgun güle oynaya devam ederken hiçbir denetleyici kurum dönüp de onlara dur demedi. İnanılmaz, kolay, cesur ve iştahı asla kesilmeyen bir tezgah kuruldu.
Sonra; yani vurgunun açığa çıkmasının ardından zarar büyüdükçe büyüdü. Borsa geriledi, dürüst çalışan şirketler değer kaybetti ve borsada irili ufaklı yatırımı olan ama fona karışmamış 5,5 milyon kişi de zarara uğradı. Şu anda fon dahil toplam kayıp 160 milyar dolara ulaşmış durumda. Dahası, fon vurgununun ekonomide oluşturduğu vakum kendisini hissettirmeye başladı ve piyasada/sokakta ilave kriz alametleri belirdi.
Toplumun fon vurgununa sorularla ve tepkiyle müdahil olmasının böyle anlaşılabilir sebepleri var. Hem aldatılmış olmak hem de şimdi bu aldatılmanın faturasına doğrudan veya dolaylı olarak ortak edilmiş olmak gibi.
Büyük bir travma yaşanıyor.
Fon vurgunu bu yüzden, vurgunu haberleştiren gazetecilerden ve vurgunu gündeme taşıyan muhalefetten daha çok milletin meselesi haline geldi. Nitekim, gazeteciler sudan bahanelerle takibata uğrayıp hapse gönderilmesine rağmen yazdıkları anında doğru çıkıyor, her gün yeni birkaç isim tutuklanıyor. Ya da üst düzey bürokratlar birer birer görevden el çektiriliyor. Çünkü, sesler kısılsa da milletin gözleri konuşuyor.
Vurgun artık böylesine devasa bir hal almıştır. Üflemekle sönecek bir yangın olmaktan çıkmıştır. Tek ve kesin yöntem bütünüyle açık olmak ve başta hisse vurguncuları, foncular ile onlara destek veren siyasiler ve kamu yöneticileri olmak üzere bütün isimleri açıklamaktan geçmektedir. Bununla birlikte kaç kamu kurumunun fona ne kadar para yatırdığı da ilan edilmelidir. Haber peşinde koşan ve vurgunun gerçek boyutunu anlatmak için gayret göstermekten başka amacı olmayan gazeteciler serbest bırakılmalıdır.
Bunlar yapılabilirse soruşturmayı sürdüren yargının işi kolaylaşacak ve kamuoyunda da vurgunun üzerine -sonuna kadar- gidildiği kanaati artacaktır. Bundan gayrısı da soru işaretlerini büyütmekten başka işe yaramayacaktır.
