Bugün kalem gitmiyor bazen oluyor böyle…

Özellikle yoğun saha ziyaretlerinden sonra kalem zorlanıyor.

Çaresizliği görünce, umutsuzluğu görünce, öfkeyi görünce, üzüntüyü görünce, yalnızlığı görünce ve en çok da ‘garipleri’ görünce kalem gitmiyor.

Kolay değil… Çeken bilir…

Bir taraftan da neşe dört duvar arasında. Güleni, komedyeni bulana aşk olsun…

Meğer ağıtlar boşuna yazılmıyormuş.

Köşe bucak çekiştirilen hayatları dinlerken, izlerken dizeler akıp geliyor…

***

Bitmez şu dağların karı

Taşınmaz âlemin kahrı

Değmez çağlamayan ırmaklara

Duymaz olam türküler yasta

Ah bulun getirin ‘hakikat’ı

***

Açmaz tomurcuklar

Kokmaz yaseminler

Yandı, küstü sümbüller

Görmez olam terk etti ‘can’lar

Ah bulun getirin ‘hakikat’ı

***

Gülmez garipler

Hor gören görene

Toprak yandı

Kar yağdı Fırat, Kızılırmak’a

Kurban olam Anadolu’ya

Ah bulun getirin ‘hakikat’ı

***

Göğe uzansam karanlık

Yere dokunsam ne çare?

Tutmaz olam cahilin dalını

Bilmez olam diller çatallı

Görmez olam kalpler yalan

Ah bulun getirin ‘hakikat’ı…