Ziya Paşa butlancıları görmüş de, onlar için şu mısraları yazmış dersiniz:

“Onlar ki verir lâf ile dünyaya nizâmât/ Bin türlü teseyyüp (gevşeklik) bulunur hânelerinde”.

Kılıçdaroğlu CHP’ye üye katılımı töreninde ne söylüyor, kimler alkışlıyor öyle; hâle bakın.

“Parayla satın alınmayacak adamların CHP’de olması lazım, bizim görevimiz budur” sözlerine yaşa, bravo tezahüratları paralı figüran kalabalığından yükselmiş, ortaya çıkmasın mı!

Tencere yuvarlanıp kapağını bulsa bu kadar olur.

Yaşanan dört dörtlük rezalet. “Dinime söven bari Müslüman olsa” deyimini hatırlatıyor.

Fakat ‘arınmadan söz eden bari dürüst olsa’ demeye dili varmayanlar hangi görüntüye taksa beğenirsiniz...

Özgür Özel, Yeni Parti yönetimiyle Anıtkabir’e gitmiş. Görevli subay da asker selamıyla “Sayın Genel Başkan’ım” diye karşılamış.

Anıtkabir’e ve Atatürk’e alerjisi yüksek bir iktidara yardımcı gazete, birden hızlı Atatürkçü kesilip haberi şöyle anons ediyor:

“Özgür Özel, Mustafa Kemal’in kurduğu ve ‘Baba Ocağı’ dediği partiyi bölerek ayrıldı. CHP’den kopardığı 91 milletvekili ile yeni parti kuran Özel, Mustafa Kemal’in partisini Meclis’te 5. sıraya düşürerek Anıtkabir’i ziyaret etti...”

Figüran skandalı hiç zorlarına gitmemiş, oralı olmadılar ama Özgür Özel’in CHP’den ayrılır ayrılmaz soluğu Anıtkabir’de alması çok zorlarına gitmiş.

Bazıları da görevli komutanın Meclis’teki ana muhalefet liderine “Genel Başkan’ım” diye hitap etmesine takılıyor. Yargı kararıyla CHP’nin başına Genel Başkan atanırken tutmayan demokrat damarları tutuverdi.

Sormayın; demokratik hassasiyetleri incinmiş, çok dokunmuş. Vesayetin bitmediğini gösterirmiş, o komutan partizanlık yapacaksa üniformasını çıkarıp siyasete girmeliymiş.

2018 seçimlerinde Cumhurbaşkanı Erdoğan, karşısındaki aday Muharrem İnce’yi küçümserken salonda Korgeneral Temel de oturuyordu. Fakat sessizce ve ifadesiz bir yüzle değil. Gülüşmelere katılarak alkışlamıştı.

Aynı demokrat arkadaşlar, o zaman Korgeneral Temel’i savunuyordu. Muharrem İnce’nin “apoletlerini sökeceğim, emekliye ayıracağım” çıkışmasına verip veriştiriyorlardı.

Tepkileri çarpıtmışlardı. Ordu komutanı Temel Paşa sanki Afrin kahramanı, PKK ve FETÖ’nün hedefindeki isim olduğu için eleştiriliyormuş gibi lanse ediyorlardı.

“Ortamın etkisiyle boş bulunmuş, havaya kapılıp Cumhurbaşkanı’nın İnce’ye bindirdiği siyasi propagandayı kazara alkışlamış, bu kadar büyütmeye gerek yok, çok yüklenmiyor muyuz, hepi topu insani bir dalgınlık” deseler bile kabulümdü.

“Askerin siyasete karışması, partili gibi seçim faaliyetine katılması kabul edilemez” şeklinde örtük retlerini dahi görmedik.

Suçu, kabahati, sorunu sadece tepkilerde buluyorlardı.

Terörle mücadele kahramanlığı, bir askere üniformasıyla siyasete taraf olma hakkı verirmiş, buradaki yanlışı örtmeye yetermiş gibi en olmadık savunmalara başvuranlar onlardı.

Zevahiri kurtarmayı da dert etmemişlerdi. Temel Paşa’nın göstermelik bir formülle cezalandırılmasını istemek bir yana, orgeneralliğe jet terfiyle ödüllendirilmesi de onlarda hiçbir rahatsızlığa sebep olmamıştı.

Oysa askerler, üniformadan önce sırtlarına üstlendikleri görevin ağır sorumluluğunu giymek zorundaydı. Kışlaya siyaset sokulamazdı. Generaller, bir siyasi partiden yana diğerine karşı durdukları duygusunu bile veremezdi, nerede kaldı bunu açık tavırla göstermek.

O örneğin yanında bugünkünün lâfı olmaz. Ama o gün üniformalı partizanlığı yanlış görmeyenler şimdi kalkmış, Atatürkçülüğü de kimseye bırakmayarak Anıtkabir’deki komutan Yeni Partiye gidecekse Atatürk gibi önce üniformasını çıkarsın, diye esip savuruyorlar.

Askerin partili olmasına değil, başka partili olmasına karşılar. Yoksa figüran rezaleti daha çok çekerdi ilgilerini.