Siyasetçiler yaptıkları işleri ‘Tanrı’yla irtibatlandırmayı severler.
Hatırımda kalan eski resimlerden biri. Bir tarih kitabındaydı. Tarihteki ilk ‘kanuni’ kral Hamurabi tahtının üzerinde oturmakta olan güneş tanrısı Şamaş’ın huzurunda saygıyla dikiliyor. Yani Tanrı’yla irtibatı var. Tanrı’yla irtibatlı olmak bir meşruiyet sağlıyor. Bana karşı gelirseniz Tanrı’ya karşı gelmiş olursunuz.
Tanrı’yla bu kadar yakın bir ilişki kurulabiliyorsa ‘sultanın, Tanrı’nın yeryüzündeki gölgesi olması’ da o kadar yadırganmaz.
Babil’de, bundan dört bin yıl önce (mutlaka daha öncesi vardır) geliştirilen ilişki bugün de çeşitli şekillerde devam ediyor.
Müslümanı Hristiyanı Yahudisi yok. Bütün krallar, kral değilseler başkanlar, cumhurbaşkanları, başbakanlar bu ilişkiden istifade etmenin bir yolunu buluyorlar.
ABD Başkanı Trump’ın Hristiyanlıkla ciddi bir ilişkisi var mıdır?
Biraz vardır. Geçenlerde Beyaz Saray’da evanjelist papazlarla birlikte bir ayin yapmıştı. Papazlar Trump’a dua etmiş, ellerini Trump’a dokundurarak ilahi okumuşlardı.
Bu Trump’ın dindar olduğuna mı delalet eder?
Hayır, etmez.
Trump’ın hal ve tavrı bir dindarın tavrı değil. Verdiği izlenim şöyle: Trump ‘tanrı’dan çok egosuna bakar, işini yürütmeye, kazanmaya bakar. Bunun için her vasıtayı kullandığı gibi ‘Tanrı’yı da kullanır.
Trump’ın Tanrı’yla ilişkisi daha çok çıkar ilişkisine benziyor.
Trump geçen sene, İran’ı 12 gün boyunca bombaladıktan kısa bir süre sonra Beyaz Saray’da kısa bir konuşma yapmıştı. Birisi saymış, konuşmasının sonunda, yedi saniyenin içinde ‘Tanrı’nın adını beş kez anmış. “Tanrı, seni seviyoruz, muhteşem ordumuzu seviyoruz, onları koru, Tanrı Orta Doğu’yu korusun, Tanrı İsrail’i korusun ve Tanrı Amerika’yı korusun.”
Gerçi Trump şu ana kadar Tanrı’dan doğrudan talimat aldığını söylemedi. George W. Bush Filistin dış işleri bakanı Nebil Şaat’a söylemişti. El-Cezire’de gördüm: Al-Jazeera, 2 Temmuz 2025.)
“Tanrı bana ‘George, git Afganistan’daki teröristlerle savaş’ dedi, gittim savaştım, sonra Tanrı bana ‘George, git ve Irak’taki diktatörlüğü bitir’ dedi, gittim bitirdim.”
Trump, Ateşkesten önceki son açıklamalarından birinde (6 Nisan) İran’ı yıkmakla tehdit ederken “Tanrı Amerika’nın bunu yapmasını istiyor” dedi.
Washington Post muhabirinin “Tanrı’nın ABD’yi desteklediğne inanıyor musunuz” sorusuna “Evet, inanıyorum, çünkü Tanrı iyidir” diye cevap verdi.
Trump’ın bu sözlerinin üzerinden çok geçmeden en azından Katolik itikadında Tanrı’nın temsilcisi olarak kabul edilen Papa 14. Leo’nun vaazı gündeme geldi.
Papa Leo, ‘Tanrı’nın ABD’yi desteklediği’ iddiasına oldukça sert ve oldukça açık ifadelerle cevap verdi:
“Kardeşlerim, bu bizim Tanrımızdır: Barışın Kralı İsa. Savaşı reddeder, kimse onu savaşı meşrulaştırmak için kullanamaz. O, savaş açanların dualarını dinlemez… Elleriniz kanla dolu.”
“Durun. Barış zamanı. Diyalog ve arabuluculuk masasına oturun yeniden silahlanmanın planlandığı masaya değil.”
“Güç gösterisi yeter! Savaş yeter! Gerçek güç hayatı korumakta yatar.”
Tamam, İranlılar Trump hakkında sert ifadeler kullanabilirler, çünkü savaş halindeler. Savaştan daha sert ne olabilir?
İspanya Başbakanı Pedro Sanchez de Trump’tan korkmadığını belli etti.
Putin idareli konuşuyor. Ukrayna’yla arasındaki savaşta Trump’tan bur şeyler bekliyor olabilir.
Çin, savaşta sessizce İran’ı destekliyor olsa bile konuşurken fazla gürültü yapmamaya özen gösteriyor. Eskiden argoda şöyle bir laf vardı. Eskiden varsa şimdi de vardır: “Uyandırma kerizi, bulandırma denizi.” Çin’in politikası öyle. Sessiz ve derinden gidiyor.
Yani Çin de Trump’tan bir şekilde çekiniyor.
Küba?
Castro sağ olsaydı belki bir şeyler derdi.
Trump sırada Küba var diyor. Küba’ya ambargo uyguluyor.
Kübalılar belki bir şeyler söylüyor ama sesleri buralara kadar gelmiyor.
Müslüman liderler zaten çekiniyor. Trump’ı kızdırmamak için çok dikkatli konuşuyorlar.
Trump Avrupa’yı, Asya’yı, her tarafı kendince, bağırarak, çağırarak sindirdi.
Papa Leo’yu demek ki sindirememiş.
Trump’tan korkmayan bir ikinci liderin çıkması insanlık için iyi bir şey sayılır.
Ne derler? Allah sayılarını arttırsın.
