Yargıtay’ın verilerine göre 189 olan mevcut siyasi partilere bir tane daha eklenmesine fazla süre kalmadığı görülüyor. Mahkeme kararı ile ana muhalefet partisinin yönetiminin değiştirilmesi mecburi bir partinin doğumuna neden olacak. Mevcut bir partinin çatısı altında ilerlemek ile yeni parti kurmak arasındaki tercihte ikinci seçenek yönünde kanaat oluştuğu anlaşılıyor. Yolda olan partinin en güçlü meşruiyet zemini CHP’nin iki yıldır muhalefetin ana taşıyıcısı konumuna gelmesi, Ekrem İmamoğlu ve arkadaşlarının cezaevinde bulunmalarının getirdiği mağduriyet algısı ve Özgür Özel’in bireysel performansı.
Özgür Özel’in son dönemde alanda sergilediği performansa bakıldığında altı çizilmesi gereken husus bir lider algısının oturmasının toplumda zaman isteyen bir süreç olduğu. Bir günde lider olunmadığı gibi bir günde bu etkinin kaybedilmesi de kolay değil. Özel bu yolculuğa aslında 31 Mart yerel seçimleri akşamı yaptığı konuşma ile başladı.
19 Mart İmamoğlu operasyonu sonrası Saraçhane Meydanı’nda üst üste her akşam yaptığı konuşmalar, sonrasında Anadolu’da her ile giderek etki ve bilinirlik alanını genişletmesi bu algının uyanmasında rol oynadı. Kendisi için çok üzücü olan Manisa Belediye Başkanı Ferdi Zeyrek’in vefatı sonrasında defin sırasında kamuoyuna yansıyan fotoğraflar Özel’e ilişkin olumlu kanaati bir kesimde tahkim ederken bu algının daha geniş bir kesime ulaşmasına da katkı sağladı. Söz konusu imajın son sınavı ise CHP genel merkezi önüne polislerin geldiği gün TOMA’nın üzerindeki duruşu ve Meclis’e yürüyüşü oldu.
Özel’le ilgili bu algının temelde performatif ve direnç eksenli olduğunu atlamamak gerek. “Kürt, muhafazakar, sosyal, milliyetçi demokratlar” kısaltması ile ifade ettiği demokrasi ittifakı söyleminin içinin dolması sadece kendi ifadelerine kaldığında kolay değil. Özel’in hem “radikal demokrat” hem de kapsayıcı bir duruşu kitselleştirebilmesi için bunun daha geniş bir kadro tarafından seslendirilmesi ve detaylandırılması gerekiyor. 15 Temmuz münasebetiyle bir not düşmek gerekirse Özel’in 15 Temmuz darbe gecesi TBMM’deki varlığı ve duruşu da iktidarın FETÖ bağlamında getirmesi muhtemel suçlamaların önünü kesiyor.
Özel Sözcü televizyonuna konuşurken parti çalışmalarında kritik eşiklerin geçildiğini işaret etti. “Millet belirliyor, ben henüz belirlemedim. Ama çok isim de dolaşıyor. İsim ve logo çalışıyoruz. İsimde bir belirginleşme ortaya çıkmaya başladı. Genel olarak bir genel kabul gören isim belli. Logo daha çalışılıyor. Şimdilik ‘yeni parti’ diyelim. Yeni bir isim olana kadar ‘yeni parti’ diyelim.”
Kurulacak partinin adını “Yeni Parti” olarak kodlamak anlaşılır ancak gerçekten CHP’yi kapsayan ama söylemi, kurucu kadroları ve hedefleri ile onu aşan bir parti olup olmayacağını isim ya da logo belirlemeyecek.
CHP’ye kayyım atanmasından bugüne kadar gelen sürece bakıldığında ayrılma eğiliminde olanların çizgisi üçe ayrılabilir. Birincisi partide Kılıçdaroğlu ile ekibinin hâkim olma çabasına karşı gösterilen mücadele. Parti grup toplantılarının Özgür Özel tarafından yapılmasından CHP Genel Merkezi dışındaki gerçek hayatta partinin meşruiyet zemininin Özel ve ekibi tarafından domine edilmesine kadar kendileri açısından başarılı bir çizgi izleniyor.
İkinci olarak ayrılma sürecinin yönetilmesinde mevcut CHP’nin küçümsenmeyecek tabanını gözetmek açısından takip edilen yöntemin “gecikme” eleştirilerine karşın tahmin edilebilir zeminde ilerlediği söylenebilir. Nihayetinde yeni bir parti demek teşkilatından, finansman ve kamuoyunun önüne çıkacak vitrinine kadar kolay bir iş değil. Özel’in artık haftalarla ifade edilen bir takvimden bahsetmesi burada da sona yaklaşıldığını söylüyor.
Son ayak yeni partinin kimliği ise şimdiye kadar kurulacak siyasi yapının gerçekten “yeni” olacağına dair işaret verilmiş değil. CHP zaten kendi içinde dönüşüm ve yenilenme doğrultusunda bir devinim içindeydi. Kurulacak partinin ya da “yenilikçilerin” sözcülerine bakıldığında büyük oranda “eski” CHP’li aktörlerin öne çıktığı görülüyor. Daha önce CHP’de yer almayan ancak çıkılacak yola destek vermek için sürece katılacak farklı isimlerin dolaşıma girmesi beklenirken zaten CHP’de olan “yeni” isimler bile ortada görünmüyor. Üstelik mevcut sözcülerin söylemlerinde de yeniye rastlamak çok kolay değil. Eğer bu çizgi devam ederse kurulacak partinin “ÖzCHP” olma iddiası ile yola çıkması çok muhtemel.
Türkiye’nin ihtiyacı olan farklı ve güçlü bir soluğa mecra bulmak ile CHP’den ayrılacakların yeni adresini belirlemek arasında ince ama hayati bir çizgi duruyor. Bunun için de dünün pozisyonlarına, ideolojik ezberlerine soğukkanlı bakmak gerekiyor. Yeni parti Kürt meselesinde neyi farklı söyleyecek? Dindar seçmenle ilişkide neyi değiştirecek? Ekonomide nasıl bir sınıfsal hat kuracak? Devlet ve güvenlik meselesinde eski CHP reflekslerinden nerede ayrılacak? Bu soruların yanıtlarının açıkça ortaya konulması önemli.
Özgür Özel’in Anadolu’da verdiği fotoğrafların en önemli özelliği kapsayıcılığı, sahiciliği. Şu ana kadar izlenen siyasi çizgi böyle devam ederse o fotoğrafların kurulacak partinin yönetiminde kendisine ne kadar yer bulacağı tartışılır. Toplumun iktidar ve muhalefet arasında ikiye bölündüğü bir ortamda yeni siyasi oluşum büyük ihtimalle çoğunluk enerjisini arkasına alacak. Bununla birlikte o enerjiyi CHP’nin kayyım kararı öncesindeki konumundan daha ileri taşıyabileceğini öngörmek şu an itibarıyla çok kolay değil.
