Back To Top
Âmin

Âmin

 - Son Güncelleme: 21.07.2019 Pazar 10:54
- A +

Dünyaya gözlerimi açtığım o ilk anda, ilk yeminime sadık kalabilecek miyim endişesiyle ağladım.

Senden kopma, seni incitme ihtimalinin adıydı dünya.

Sen, yerin ve göğün ve her ikisinin arasında bulunanların Rabbiydin.

Annemin beni ilk sarışında duyduğum sıcaklık da sakinleştiremiyordu beni.  Ağlıyordum sürekli. Aslî vatanımdan ayrılmıştım: Senden.

Emdiğim ilk damla süt, şefkatin, güvenin, insan olmanın vazgeçilmeziydi ama bir diğer tarafı da yeryüzündeki garipliğimiz, yetimliğimizdi.

Sen benim Rabbimdin, beni ilk muhatap alandın, benimle ilk konuşandın, ben de ilk Seninle konuşmuştum; dostumdun, vatanımdın, bana beni veren, bana her şeyimi verendin.

Şimdi diline yabancı olduğum bir yerdeydim. Gördüklerimi kimin diliyle tanımlayacaktım.

Senden gelen ve her halükârda sana dönecek olan ben olarak dönebilecek miydim, dünyaya gözlerimi açtığım o ilk anın safiyetiyle… 

 

Diğer Yazıları

Yorumlar

Yorumlar 600 Yorumların her türlü cezai ve hukuki sorumluluğu yazan kişiye aittir. Karar Yayıncılık A.Ş ve yazar, yapılan yorumlardan sorumlu değildir. Yorumların 600 karakteri (boşluklu) aşmaması gerekmektedir.
gönüldağı 21 Temmuz 2019 10:17
bir duamız var garip. bir de hassasiyetimiz yaşamak olan. güzel bir yolculuğu haketmeliyiz. yol gücenmemeli, ayaklarımız ve dahi gönlümüz. hakiki bir manaya erişiriz amin. ...
KARAR OKURU 21 Temmuz 2019 09:10
Okurken yüreğim ferahladı negüzel bir anlatım. Teşekkürler
KARAR OKURU 21 Temmuz 2019 05:25
Amin
X

Her an haberdar olmak ister misin?

Aşağıdaki butona basarak tüm haberlerimizden anında haberdar olabilirsin. Tıpkı telefonunda olduğu gibi sana bildirimler göndereceğiz. Bu servisi dilediğin zaman iptal edebilirsin.

TIKLA HABERLER ANINDA ULAŞSIN