Sarıkamış.
Çağrışımları beyaz, vakur, ağır ve ağır.
Doksan bin can deniyor. Kim sayabilir ki?
Oradaki binlerce vatandaşla Allahuekber dağında yürürken büyük bir konfor içindeydik biz.
Kalın çoraplarımız, berelerimiz, belki su geçirmez ayakkabılarımızla techizatsız, biraz önce de kahvaltımızı yapmış olarak…
Yine de yürüyüşe başladıktan yarım saat sonra ayak parmak uçlarının donmaya başladığını hissettim.
Sarıkamış.
Yazlık giysilerle dendi. O dağdan bu dağa dendi. Şehadet dendi.
Beyaz kelebekler, uçuşan kar taneleri. Kafkas cephesi. Ruslar.
Türkiye!
Not: Resimler öğrencilerin yaptığı Sarıkamış temalı resim sergisinden alınmıştır.
1 Yorum
Yazık
Futbol böyle bir şey mi?
Dünya Kupası Avrupa’yı taşralaştırırken
Zorunlu eğitim ve MESEM’ler
Hacı Hüseyin Paşa’nın köşkleri, Nadir Ağa’nın çamları
Fıkıhtaki ‘farz-ı kifâye’ zamanımızda nasıl anlaşılmalı?
Zamansız ve kendi içinde bile anlamsız bir çıkış...
İşsizlik ve pahalılık
Ankara'yı NATO için süslemenin bakın nesi yanlış?
Cumhurbaşkanlığı’nın resmi sayfası aynı zamanda AK Partinin resmi internet sitesi mi?
Dindar insan iftira atarak itibar suikastı yapar mı?
Bahçeli’nin sözleri
“Okumazsan seni sanayiye veririm”
Sofranın birliği insanın dirliği ya da süslü patates salatası*
“Devalüasyon çare değil çare…”
