Sarıkamış.
Çağrışımları beyaz, vakur, ağır ve ağır.
Doksan bin can deniyor. Kim sayabilir ki?
Oradaki binlerce vatandaşla Allahuekber dağında yürürken büyük bir konfor içindeydik biz.
Kalın çoraplarımız, berelerimiz, belki su geçirmez ayakkabılarımızla techizatsız, biraz önce de kahvaltımızı yapmış olarak…
Yine de yürüyüşe başladıktan yarım saat sonra ayak parmak uçlarının donmaya başladığını hissettim.
Sarıkamış.
Yazlık giysilerle dendi. O dağdan bu dağa dendi. Şehadet dendi.
Beyaz kelebekler, uçuşan kar taneleri. Kafkas cephesi. Ruslar.
Türkiye!
Not: Resimler öğrencilerin yaptığı Sarıkamış temalı resim sergisinden alınmıştır.
1 Yorum
Muhalefeti ezmek
Adalet bizim mahalleyi terk ettiği günden bu yana…
Arabadan inerse ‘tavuk’ olur
İran füzelerine karşı NATO’dan iyisi mi var?
Mandela’nın dört hali…
Hayal dünyasında uçan kelebekler gibi
Bir taşla bir kaç kuş vurmak…
Batı ‘uygarlığı’ insanlığın akıbetini risk altına soktu
Her yosun kokusunda, her martı çığlığında...
Af kültürü ve devletin seçici ciddiyeti üzerine
Madrid’den Ankara’ya bakmak
Bugün bir seçim olsa
Özgür Özel’in en sıkıntılı ânı
Üniversitelere saldıranlara nasıl cevap verilir?
Trump’ın sözlerini ciddiye almalı mı, almamalı mı?
