Sarıkamış.
Çağrışımları beyaz, vakur, ağır ve ağır.
Doksan bin can deniyor. Kim sayabilir ki?
Oradaki binlerce vatandaşla Allahuekber dağında yürürken büyük bir konfor içindeydik biz.
Kalın çoraplarımız, berelerimiz, belki su geçirmez ayakkabılarımızla techizatsız, biraz önce de kahvaltımızı yapmış olarak…
Yine de yürüyüşe başladıktan yarım saat sonra ayak parmak uçlarının donmaya başladığını hissettim.
Sarıkamış.
Yazlık giysilerle dendi. O dağdan bu dağa dendi. Şehadet dendi.
Beyaz kelebekler, uçuşan kar taneleri. Kafkas cephesi. Ruslar.
Türkiye!
Not: Resimler öğrencilerin yaptığı Sarıkamış temalı resim sergisinden alınmıştır.
1 Yorum
Hızlı aksiyon almak çok önemli
Salah tamam da peki ya Trabzonspor?
Halka sırtını dönmüş, kulislerde dönen siyaset devri
Bilişim teknolojileri yoluyla soygun
Eyyâm-ı bahûrda iskele hep şıkır şıkırdı
Bilimin ahlâk ve maneviyata ihtiyacı
Kıyamete 85 saniye kala…
“Halkın dinî duygularını istismar”ın tuhaf geri dönüşü
İstanbul’un acil deprem yasası nerede kaldı?
2001’in Ağustos’unda doğan ve bugün 25 yaşında olan 3 bin 700 genç…
Bunları para mı bozuyor?
Yeni Parti’nin zor yolculuğu…
Türkiye’nin önceliği?
Avrupa, Ceuta sınavında başarısız oldu
Maç saatleri, maç takvimleri
