Sarıkamış.
1
Çağrışımları beyaz, vakur, ağır ve ağır.
Doksan bin can deniyor. Kim sayabilir ki?
Oradaki binlerce vatandaşla Allahuekber dağında yürürken büyük bir konfor içindeydik biz.
Kalın çoraplarımız, berelerimiz, belki su geçirmez ayakkabılarımızla techizatsız, biraz önce de kahvaltımızı yapmış olarak…
Yine de yürüyüşe başladıktan yarım saat sonra ayak parmak uçlarının donmaya başladığını hissettim.
Sarıkamış.
Yazlık giysilerle dendi. O dağdan bu dağa dendi. Şehadet dendi.
Beyaz kelebekler, uçuşan kar taneleri. Kafkas cephesi. Ruslar.
Türkiye!
Not: Resimler öğrencilerin yaptığı Sarıkamış temalı resim sergisinden alınmıştır.



1 Yorum
Aziz Yıldırım ne için gelmişti?
Gökhan Aktürk
Lokomotif takım
Bülent Tuncay
Adı gitti, kendi kaldı yâdigâr: Osmanlı arşivi
Kerime Yıldız
İletişimde netleşme ve hareket zamanı: 24 Kasım İkizler Dolunayı
Aynur Taş
Kış sofralarının keskin lezzeti: Turp
Gamze Demirel
Muhsin Başkan’ın rüyası
Bekir Fuat
Asya’da kartlar yeniden dağıtılıyor!
Mikdat Karaalioğlu
Denemeleşen hikâyeler hikâyeleşen denemeler
Taner Ay
Yalta’dan Şıncin’e…
Mensur Akgün
Fısıltı gazetesi
İskender Öksüz
Kurtuluş reçetesi diye bir reçete yok
Yusuf Ziya Cömert
Yorulanlar değişse bile…
Fehmi Koru
Her yerde Makyavelli varsa…
Ahmet Taşgetiren
Anayasa Mahkemesi ne diyor?
Taha Akyol
Yeni Parti’nin çekilmemesi gereken tek komisyon
Yıldıray Oğur
