Sarıkamış.
Çağrışımları beyaz, vakur, ağır ve ağır.
Doksan bin can deniyor. Kim sayabilir ki?
Oradaki binlerce vatandaşla Allahuekber dağında yürürken büyük bir konfor içindeydik biz.
Kalın çoraplarımız, berelerimiz, belki su geçirmez ayakkabılarımızla techizatsız, biraz önce de kahvaltımızı yapmış olarak…
Yine de yürüyüşe başladıktan yarım saat sonra ayak parmak uçlarının donmaya başladığını hissettim.
Sarıkamış.
Yazlık giysilerle dendi. O dağdan bu dağa dendi. Şehadet dendi.
Beyaz kelebekler, uçuşan kar taneleri. Kafkas cephesi. Ruslar.
Türkiye!
Not: Resimler öğrencilerin yaptığı Sarıkamış temalı resim sergisinden alınmıştır.
1 Yorum
İktidarın avantajı muhalefetin şansı
Analize ihtiyaç duymayan sert bir mücadele dönemi
Okullarda ramazan şenlikleri nasıl başlasın?
Erdoğan şemsiyesi: İki algı, iki Türkiye
Moltbook'un yeni perdesi: Botların ‘dini’ değil anahtarları gündem oldu
Kesinliğin hapishanesinden kurtulmak
Kültür hakkında bazı düşünceler…
Icardi’nin dönüşü
Avrupa’da olan biteni takip ediyor musunuz? Yeni bir dünya kuruluyor
‘Durdurmaya gücünüz yetmez’
Bedeli Erdoğan öder
Yeniler oyuna girince ne olur?
Kürtleri buharlaştırmak bizi mutlu eder mi?
Yolsuzluk abdesti bozar mı?
Sayın Şimşek 124. sıra Türkiye’ye yakışıyor mu?
