1967 yılında Konya- Bozkır- Harmanpınar’da doğdu. İlk ve orta okulu burada tamamladıktan sonra Bozkır Lisesi’nden mezun oldu. Üniversite eğitimini İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde aldı. Burada akademik çalışmalarda bulundu. İlk gençliğinden itibaren edebiyata derin ilgi duydu. İlk şiiri Diriliş Dergisi’nde çıktı. Şair arkadaşlarıyla Kaşgar dergisini kurdu. 1996’da basılan ilk kitabından bu yana toplam on iki şiir kitabı çıkardı. Deneme kitaplarını okurlarla buluşturdu. Şiir, şair ve edebiyatın değişik meseleleri başta olmak üzere hayatın ve kültürün hemen her ayrıntısına odaklanan deneme ve eleştiriler kaleme aldı. Cahit Zarifoğlu, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Attila İlhan ve Oğuz Tansel ödüllerine değer görüldü. Nisan ve Atlas’ın babası.
‘Yarına kalmak’
İlk kez ben kullanmıyorum elbette bu tabiri. Kaç kez hangi yazar hangi sanatçı ona dayanarak cümle kurdu. Hatta kimisi ‘yarın diye bir şey yoktur’...
Yoksuluz ve yoksul kalacağız…
Bakmayın tuzu kuruların, çehreleri ve çevreleri değişse de ruhu aynı kalan üleşimcilerin homurdanmalarına. Yoksulluk ana karakterimizdir ve bu...
‘Nadir Bey ve Sevgili Eşi Meral Hanım’ *
Yaklaşık on altı yıldır televizyon seyretmiyorum. Yirmi yedi yıl fiilen televizyonculuk mesleği yapmış birisi için bir tuhaf durum sayılır...
Bir insansız çocukluk ya da Mustafa Ruhi Şirin…
Bir otuz yılı aşkın zamandı. Güneşli bir sonbahar cumartesinde Cağaloğlu, Çatalçeşme Sokak’ta önümde tertemiz giyimli bir adam yürüyordu....
Olmuş olanlar olmaya devam edenler ve olabilecek olanlar üstüne…
Türkçe sözlükteki en uzun maddelerden birisi de ‘olmak’tır. Geçişsiz fiil ibaresi özellikle yer alır hemen önünde fakat ne geçişli ne...
Yığma ile yağma arasında bir ateş ipi dünya...
Ne yağmacılar ne de yığmacılar bâkidir fakat hayat çokça onların ‘uğraş yeri’ gibidir. Bilen için yağmanın da yığmanın da sonu ateş...
Bir anlığına dünya ya da kaybolmaz güzel olan hiçbir şey
Ne çok yeni bina yapılmış. Bir yıl önce buralar moloz yığınıydı. Sanki madde değil zaman, beton değil gök çökmüştü. Henüz an an aydınlanıyordu...
Okuru göze almak ya da ne gezersin bu taşlıkta sen?
Gözümün önünden gitmiyor. Şairin dediği gibi ‘mıh gibi aklımda’. Kitap fuarlarının İstanbul’da, şehrin dışına kaçmadığı zamanlardı....
Yazılanın hemen her şeyi fakat yazanın hiç kimsesi...
Nesnenin iktidarında öznenin hükmü kalmaz. İmalat ile yaratım arasındaki çizgi silinir. Nesne yüceltilirken onu ortaya çıkaran varlık bilinçle...
İstanbul’dan denizin rengini çalmak...
Haydarpaşa önlerindeki dalgakıranlar birbiri peşi sıra denizin derinliğine doğru uzanırlar. Biraz ilerideki gümrük alanı da denizden gelecek...
Bir şehri uyandırmak…
Sokağa adım attığımda henüz sabah ezanı patlamamıştı bile. Resepsiyondaki görevliye etrafta başıboş köpek benzeri baş etmekte zorlanacağım...
Onun ağzı bunun çenesi şunun yarışı ötekinin kazancı…
Çiçekler arasında yarış yoktur fakat insan onları yarıştırır. Güle soy ekler. Sarmaşığa aşk isnad eder. İsim koyar her birine sıralı....
Uzaklarda bir nokta misali kaybolmak...
Ömer ErdemKarakol komutanı sağ dirseği dışarıda, öne şahin misali kurulmuş yanında şoför, tenteyle kapatılmış cipin arkasında silahlı...
Samiri’nin buzağısı ya da bütün eksikliklerin yarısı
Göz göze geldik onunla. Her zamanki gibi sustu. Bekledim. ‘Bütün eksikliklerin yarısını hiç düşündün mü?’ dedi. Gülümsedi. Yorulma,...
Çağırmak veya çağrı...
Bakmayın siz şimdilerde o güzel kelimenin bankaların, anlı şanlı şirketlerin devlet kurumları ve benzerlerinin etkin iletişim adına kurdukları...
Emeksiz hayat…
Cevizi kırmadan yiyemezsiniz. Lokmayı yutmak için çiğnemeniz toprağı da ekip biçmeniz gerekir verim almak istiyorsanız. İnsanın evrimi emekle...
Kanon’un sonu mu?*
Yalçın Armağan’ın yeni kitabı ‘İkinci Yeni’den Sonra Kanon Mücadelesi’ni okuyorum. Altını çizdiğim, üzerine düşündüğüm, acaba...
Güz bulutları…
Bu eski bir hikaye fakat hiç ölmemiş bir duygudur bende. Yazın o iştahlı karmaşası bitip de sonbaharın ayak sesleri işitildiğinde her yöne...
Andre Gide’in Günlüklerini okurken...*
Andre Gide’in ‘Günlük’leri nihayet Orçun Türkay çevirisiyle tamamlandı. İlk cilt 1887-1925 arasındaki notlardan oluşuyordu. İkinci cilt...
Yazıdan kaçış...
Türkiye’nin daha çok yazıya bağlanması gerekiyor. Bağlanmayı bütün çağrışımlarıyla beraber düşündüğümüzde önümüz daha da açılıyor....
Dostluk üzerine…
Michel de Montaigne’nin Denemeler’ini kitaplığımda arayıp buldum. Nihayet, İsmail Yerguz’un çevirisiyle eksiksizce okuma imkanına kavuşmuştuk...
Muhsin Mete ya da Muhsin Mete...
Bazı insanlar hayatın ve kalplerin gizli kahramanıdırlar. Biz onların varlığında aradıklarımız kadar bulduklarımızın da şuuruna ereriz....
Gitmek mi yoksa dönmek mi asıl hikâye?
Konu tam da başladığı yerden çatallanıyor. Birden omzuma teselli vuruşuyla bir el dokunuyor. O hisle gitmek ile dönmeyi tartmak zor gelmiyor ilkin...
Samanyolu düşleri ya da dünyaya yazmak...
Tophane-i Âmîre’de ‘Sessiz Zarafet, Çağdaş Hat, Hilye ve Tezhip Sergisi’ mottosuyla yeni bir sergi açıldı. Seçkin kültür adamı ve koleksiyoner...
‘Korkunun krallığı’ ya da upuzun düşmek…
Şairin korkuyu krallık olarak vasıflandırması boş yere olmasa gerek. Korku bir çokluk uçurumudur ve orada azlık ile çokluğun birbirinden farkı...
Hoş geldin çelebi ya da tekliğin ölümsüzlü
Sevâkıp-ı Menâkıp’ı ne zaman ele alsam minyatürler arasında özellikle bir ayrıntıya takılırım. Minyatür sanatı zaten bütünden bakarak...
Boşlukta bir bitimsiz tutunma endişesi…
Dün hiç olmamış olsaydı yarından söz edilebilir miydi? Ya da dün varken yarından söz açılabilir mi? Kim ne derse desin hatırlamanın da bir...
Sıradan acı sevinçler ya da bir körpecik çiçek küpesi...
İkin beklenmedik çiçekler döküveriyor o. Bir, iki, üç…Hayır dört mü yoksa beş mi? Daha fazlası değil. Süzülüp giderken önce biraz bozarıp...
Okurun hakkı yazarın hakkı…
Her yazı muhatabına gönülden açılıştır. Kimdir o muhatap? Nedir gönülün ölçüsü ve açılışı? Belli bir yüzü kimliği veya hayatı...
Sabah yazın akşam kışın…
Belleğimdeki o manzara hiç kaybolmadı. Dibine kadar eteklenmiş salkım söğütlerin arasından gördüğüm bir adam var. Fakat özenle örülmüş...
Öfke çağı…
Yaşadığımız çağın baskın yanı ferdi her an öfkeye meyilli hale getirmesidir. Hatta bazen buna mecbur bırakmasıdır. Kişi ne denli öfke duyarsa...
‘Kalbim unutma bu şiiri ya da apaçık Ahmet Telli’
Ahmet Telli ile yüz yüze 2011 Altın Portakal Şiir Ödülü’nün Nida kitabına verilmesi sebebiyle tanışmıştık. Sevgili şairim Asuman Susam...
Bunca olup biten arasında ayakta kalan nedir?
O yıllar çok geride kaldı. İnsanların çoğu öldü. Hayattakiler iklim değiştirdi. Altında oturduğumuz ağaçlar iyice yaşlandılar. Fidan olanlar...
Yaz yağmuru ya da çehrenin çok düzgün bademi
Temmuz ayında yağmurla buluşan her şehir şanslıdır. Şeyh Galip’in etkisini anlatmak için kişileştirdiği temmuz, yaman yalımlarıyla her...
Geçip giden şeyler üstüne...
Gülibrişimler şaşırtıcı şekilde sönük uyandılar bu yaz. Uzun sürmüş bir gecenin sonunda kaçırılmış gündoğumu peltekliği var sanki...
Sofranın birliği insanın dirliği ya da süslü patates salatası*
Sofranın ne zengin ve geçişken bir olgu olduğunu anlamak için en eski metinlerden bugüne değin kapladığı yere bakmak yeterlidir. Sanki insan...
Kendi elimle kesip yâre verdiğim kalem…
Felek denilen olguyu bir kader öznesine çeviren başka kültür var mıdır bilinmez ama sanki âlemin kat kat geçişkenliğinde ele geçirilemez ne...
Ficus carica, erkek incir, gül makası…
Dalları her yaz pencereye dayanıyor. Asla vazgeçmiyor inadından. Fil yavrusu kulağı yapraklarıyla yöneliyor duvara. Kış geçip de bahar alttan...
Gününe göre konuşmak...
Türkiye’de esaslı bir mesele kolay kolay tartışmaya açılmaz. Açıldığı andan itibaren de sulandırılıp çığırından çıkarılır ve şahsileştirilir....
‘Amcam Sokrat’* ya da yönetilemez yaratıcı düşünce
Victoria R. Holbrook ile ile hiç görüşmedik. Bazen, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde hocam Ali Alparslan’ın odasında karşılaşmış...
Kaybolup giden bazı erdemler üstüne…
İtlaf var!’ duyurusu yankılanmıştı her tarafta. En uzak yerlere kadar ulaşan hoparlörler artık sadece insanları bilgilendirmiyordu. Taşların...
O büyük ve sonsuz aralık...
'Beni bırakma!’ diye bir yön levhasıyla karşılaşmıştı. Akşam bir kızıl gazel yaprağı gibi kuruyup kıvrılmıştı günboyu saldıran sıcaktan....
Pek çok şeyin hiçliği üstüne...
Sesi ve görüntüyü çoğaltabilen her cihaz insanın başına gelmiş en büyük afet niteliğinde artık. Sadece gerçeğe bağlı kayıtlar değil...
Günler gelip geçer insan göçüp gider… Ya bellek nereye gider?
Menekşe, kolay unutulacak kadın değildi fakat gözden ırak olan gönülden de ırak olur sözünü doğrularcasına kısa sürede hatırlanmaz oldu....
İlk haber…
Çocuğun o vakitte medyacı olacağı belli mi olmuştu? Gerçi henüz medya kelimesi yoktu ortalıkta. Radyonun mucizelerle dolu bir mabed, televizyonun...
Bayrama girerken...
1650 rakımlı Kayabeli Geçiti’nde taze çiçeklerden öz toplayan bal arısı göğsüne vuran gizli rüzgara aldırmadan Eflatunpınar’ına kadar...
Benzemek mi ayrışmak mı?
Şiirimiz adına sadece Tanzimat ile başlayan yeni dönemde değil daha eskide de bir dizi zihniyet ve estetik ayrışımlarına sahibiz. Şeyh Galib’in...
Ay ne zaman doğar güneş nasıl batar yıldızlar nereden görünür? Ya da...
İğde dalları türküde olduğu gibi alabildiğine yerde. Tabiata, bahara secde edercesine vecd halinde o turuncu borulardan nefes saçıyorlar. Una...
